Verbum

анлайнавы слоўнік

less³ [les] prep. без, мі́нус;

He got $5,000 less tax. Ён атрымаў 5 тысяч долараў мінус падатак.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

трохчле́н, ‑а, м.

Спец. Алгебраічны выраз, які складаецца з трох адначленаў, злучаных знакамі плюс або мінус.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

minus

[ˈmaɪnəs]

prep.

адня́ць; мі́нус

5 minus 2 leaves 3 — пяць мі́нус два ро́ўна тром

adj.

адмо́ўны (пра лік)

the minus sign — знак мі́нус

мі́нус -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

mínus adv мі́нус

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

minus¹ [ˈmaɪnəs] n.

1. (знак) мі́нус

2. infml недахо́п

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mínus n -, -

1) матэм. мі́нус, ро́знасць

2) камерц. дэфіцы́т

3) мі́нус, недахо́п

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ВУГЛАВА́Я ЧАСТАТА́, кругавая частата, цыклічная частата, лік поўных ваганняў, якія адбываюцца пры перыядычным вагальным працэсе за 2π секунд. Вуглавая частата ω звязана з перыядам T і частатой ваганняў ν залежнасцю $ω = 2 π ν = \frac{2 π}{T}$ . Адзінка вуглавой частаты ў СІ — секунда ў мінус першай ступені (с⁻¹).

т. 4, с. 285

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАГЛЫНА́ННЯ ПАКА́ЗЧЫК,

фізічная велічыня, адваротная адлегласці, на якой паток выпрамянення, што ўтварае паралельны светлавы пучок, аслабляецца ў выніку паглынання ў асяроддзі ў e разоў (натуральны П.п.; гл. Бугера—Ламберта—Бэра закон) ці 10 разоў (дзесятковы П.п.). Залежыць ад частаты святла, хім. прыроды і стану рэчыва.

Адзінка П.п. у СІ метр у мінус першай ступені (м⁻¹). Гл. таксама Паглынанне святла.

т. 11, с. 477

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗМЕ́ШАНЫ ЗДАБЫ́ТАК вектараў $\vec{a}$ , $\vec{b}$ , $\vec{c}$ , лік, роўны скалярнаму здабытку вектара $\vec{a}$ на вектарны здабытак вектараў $\vec{b}$ і $\vec{c}$ . Запісваецца ў выглядзе $(\vec{a}, \vec{b}, \vec{c}) = (\vec{a}, [\vec{b}, \vec{c}]) = \vec{a} ∙ (\vec{b} \times \vec{c})$ . Лікава роўны аб’ёму паралелепіпеда, пабудаванага на вектарах $\vec{a}$ , $\vec{b}$ , $\vec{c}$ , які бярэцца са знакам плюс, калі гэтыя вектары ўтвараюць правую тройку, і са знакам мінус у процілеглым выпадку. Выкарыстоўваецца ў геаметрыі, механіцы і фізіцы. Гл. таксама Вектарнае злічэнне.

т. 7, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АНО́ШКІН (Іван Архіпавіч) (н. 21.1.1928, в. Антонаўка Чавускага р-на Магілёўскай вобл.),

бел. пісьменнік. Скончыў Магілёўскі пед. ін-т (1964). Настаўнічаў, працаваў у друку. З 1981 сакратар Магілёўскага абл. аддзялення СП Беларусі. Аўтар кн. апавяданняў і гумарэсак «Лішні мінус» (1959), «Брантазаўр» (1973), «Херувім з чорнымі крыламі» (1984), «Курам не да смеху» (1985), зб. аповесцяў і апавяданняў «Землякі» (1978). Кн. для дзяцей: «Навічок» (1966), «Алёнчын сакрэт» (1969), «Антонаў ясень» (1981) і інш. Аповесць «Чырвоная каліна стаяла...» (1985) пра барацьбу зах.-бел. сялян супраць сац. і нац. прыгнёту.

т. 1, с. 375

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)