microphone [ˈmaɪkrəfəʊn] n. мікрафо́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МІКРАТЭЛЕФО́Н,

вузел тэлефоннага апарата, у якім для зручнасці карыстання канструктыўна аб’яднаны мікрафон і тэлефон. Часта наз. тэлефоннай трубкай.

т. 10, с. 362

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ларынгафо́н, ‑а, м.

Спецыяльны мікрафон, які прыкладваецца да гартані (частка перагаворнага ўстройства, якое выкарыстоўваецца ва ўмовах вялікага шуму).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

...фон, ‑а, м.

Другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на іх адносіны да гуку, голасу, напрыклад: мікрафон, магнітафон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mikrofon, ~u

м. мікрафон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

microphone

[ˈmaɪkrəfoʊn]

n.

мікрафо́н -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Láutverstärker m -s, - гукаўзмацня́льнік, мікрафо́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mouthpiece [ˈmaʊθpi:s] n.

1. мікрафо́н (у тэлефоннай трубцы)

2. мушту́к

3. (of/for) ру́пар (перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mikrofon, Mikrophón n -s, -e мікрафо́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Míkroübersetzung, Míkroübertragung f -, -en сінхро́нны перакла́д (праз мікрафон)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)