по́месный с.-х. мяша́ны;

по́месные о́вцы мяша́ныя аве́чкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ме́шаны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад мясіць.

ме́шаны ​2, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і мяшаны (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́шанный прич., ме́шаный прил. мяша́ны; см. меша́ть​II 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ме́шаны I ме́шенный; мя́тый; см. мясі́ць 1

ме́шаны II, см. мяша́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ублю́дочный

1. (о животных) мяша́ны;

2. перен., презр. палаві́нчаты, кампрамі́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сме́шанный

1. прич. (размешанный) змяша́ны, зме́шаны;

2. прич. (спутанный) зблы́таны;

3. прил. (образованный путём смешения, скрещивания) мяша́ны, змяша́ны;

4. прил. (состоящий из разнородных элементов, разнородный по составу) змяша́ны, мяша́ны;

сме́шанное число́ мат. зме́шаны лік;

сме́шанный лес мяша́ны лес.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

miscellaneous

[,mɪsəˈleɪniəs]

adj.

1) зьмяша́ны, мяша́ны (напр. лес), разнаста́йны

2) ро́знабако́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АРХА́НГЕЛЬСКІ (Аляксандр Андрэевіч) (23.10.1846, с. Старое Тэзікава Пензенскай вобл. — 16.11.1924),

рускі харавы дырыжор. Засл. арт. Рэспублікі (1921). Працаваў рэгентам хароў у Пензе і Пецярбургу. Упершыню ўвёў у царк. спевы жаночыя галасы (замест галасоў хлопчыкаў). У 1880 арганізаваў мяшаны хор, з якім канцэртаваў па Расіі. Аўтар хар. твораў, у т. л. духоўных, апрацовак нар. песень. Выдаў серыю «Рэпертуар канцэртаў А.​А.​Архангельскага» (1893—94).

т. 1, с. 518

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Раскаламса́ць, раскаламсі́ць ’размясіць’ (Юрч.). Параўн. з каламеса, каламесіца ’блытаніна, мешаніна’, каламесны ’блытаны, мяшаны’ (Байк. і Некр.). Роднаснае да раскалле (гл.), што ад прасл. *kalъ > ’гразь’. Імаверна, утворана складаннем кал і мясіць ’змешваць, замешваць’ > ‑каламясі́ць з далейшай дээтымалагізацыяй. Гл. куламеса, куламесіцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЗЯЛЁНЫ КАНВЕ́ЕР,

сістэма вытворчасці і выкарыстання зялёных кармоў, пры якой жывёлы забяспечваюцца імі бесперабойна і раўнамерна з ранняй вясны да позняй восені. У склад З.к. ўключаюць прыродную і штучную пашу, адна- і шматгадовыя травы (зялёная маса), кармавыя формы бахчавых, караняплодаў, капусты, азімы рапс. Адрозніваюць прыродны, штучны і мяшаны тыпы З.к. У ім выкарыстоўваюць прыродную і сеяную пашу, атаву прыродных сенажацей, культуры палявой кормавытворчасці. На Беларусі культуры З.к. пачынаюць скормліваць жывёле з сярэдзіны мая.

т. 7, с. 126

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)