лібрыфо́ рм
(ад лац. liber, libri = луб + форма )
тканка драўніны, якая надае ёй моцнасць .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАМЯНІ́ СТЫЯ КЛЕ́ ТКІ , склераіды ,
парэнхімныя па форме, мёртвыя клеткі, якія маюць патоўшчаныя слаістыя адраўнелыя абалонкі. Звычайна насычаны солямі кальцыю ці крэменязёму і пранізаны поравымі канальцамі. Надаюць моцнасць тканкам. Бываюць кароткія, размяшчаюцца групамі (канкрэцыямі) у мякаці пладоў (груша, айва), карэнішчах (півоня, ветраніца), каранях (хрэн), лубе (дуб, бук), радзей ствараюць суцэльны слой (перыкарпій арэха, костачкі слівы, вішні); падоўжаныя К.к. звычайна знаходзяцца ў насеннай абалонцы (фасоль). Адзіночныя маюць зорчатую форму, умацоўваюць сцёблы, лісце (жоўты гарлачык, чай).
т. 7, с. 556
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Моц ’трываласць, мацунак, моцнасць ’, ’фізічная сіла’, ’аўтарытэт, магутнасць’, ’устойлівасць’, ’сіла, здароўе’ (ТСБМ , Нас. , Гарэц. , Мал. , Шат. , Касп. , ТС , Сл. ПЗБ ; гродз. , КЭС ; КЭС , лаг. ), моца ’ўлада’, ’сіла’ (Нас. ), ст.-бел. моцъ ’сіла, значэнне’, моць ’паўнамоцтва’ (Гарб. ) запазычаны са ст.-польск. moc (Карскі, Труды , 312; Мядзв. ; Кюнэ, Poln. , 78; Пальцаў, Лекс. і гр., 38; Крапівін, Бел. лекс. , 88; Булыка, Лекс. Запазыч., 208). Аналагічна моцны . Сюды ж моцна (моцно , моцнэ ), мацнава́ ты , моцнасць Нас. , Гарэц. , Булг. , Касп. , ТС , Сл. ПЗБ ), мацне́ ць ’набірацца сіл, рабіцца мацнейшым’, мацне́ ць ’сцягваць, узмацняць’ (ТСБМ , Нас. ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
про́ чность ж. у́ нак, -нку м. род. о́ цы ж. а́ ласць, -ці ж. мо́ цнасць , -ці ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
trwałość
ж.
1. трываласць, моцнасць ;
2. устойлівасць;
trwałość zasad — устойлівасць прынцыпаў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гіперстэ́ н
(ад гіпер- + гр. sthenos = моцнасць )
пародаўтваральны мінерал класа сілікатаў з групы рамбічных піраксенаў цёмна-бурага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Zusá mmenhalt m
1) су́ вязь, саліда́ рнасць; згуртава́ насць
2) мо́ цнасць , трыва́ ласць; це́ сная су́ вязь; фіз. е́ нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
надёжность
1. надзе́ йнасць, -ці ж. (верность) пэ́ ўнасць, -ці ж.
2. (прочность) надзе́ йнасць, -ці ж. мо́ цнасць , -ці ж. а́ ласць, -ці ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
алкагаліза́ цыя
(ад ар. alkuhl = далікатны парашок)
1) дабаўленне спірту да вінаграднага віна, каб павялічыць яго моцнасць ;
2) увядзенне спірту ў тканкі арганізма для суцішэння болю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
салі́ днасць ж.
1. (моцнасць f á ltbarkeit f f грунтоўнасць ); Bonität f фірмы );
2. (пра чалавека ) Solididät f í egenheit f m сур’ёзнасць )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)