бру́лець

‘мачыцца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бру́лею бру́леем
2-я ас. бру́лееш бру́лееце
3-я ас. бру́лее бру́леюць
Прошлы час
м. бру́леў бру́лелі
ж. бру́лела
н. бру́лела
Загадны лад
2-я ас. бру́лей бру́лейце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бру́леючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сю́кацца

‘мачыцца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сю́каюся сю́каемся
2-я ас. сю́каешся сю́каецеся
3-я ас. сю́каецца сю́каюцца
Прошлы час
м. сю́каўся сю́каліся
ж. сю́калася
н. сю́калася
Загадны лад
2-я ас. сю́кайся сю́кайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сю́каючыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сю́каць

‘мачыцца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сю́каю сю́каем
2-я ас. сю́каеш сю́каеце
3-я ас. сю́кае сю́каюць
Прошлы час
м. сю́каў сю́калі
ж. сю́кала
н. сю́кала
Загадны лад
2-я ас. сю́кай сю́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сю́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

hárnen vi мачы́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

urinate

[ˈjʊrəneɪt]

v.i.

мачы́цца, выдзяля́ць мачу́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pínkeln vi разм. мачы́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

píssen vi разм. мачы́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

make water, pass water

мачы́цца, выдзяля́ць мачу́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

piss​2 [pɪs] v. slang, taboo мачы́цца

piss off [ˌpɪsˈɒf] phr. v. :

♦

piss off! адчапі́ся!; ідзі́ прэч!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Сі́каць, сі́кацца ‘мачыцца’ (Нас., Федар. 6), ‘пырскаць вадой з цацкі, якая завецца “сікаўкай”’ (гл.) (Нас.), сі́кі ‘мача’ (Шат., Стан., Сл. ПЗБ). Укр. си́кати, рус. си́кать, ‘мачыцца’, польск. sikać ‘пырскаць, біць струмянём’, в.-луж. sykać, н.-луж. sykaś, чэш. дыял. sikać ‘крапіць, пырскаць’, sykať, šykač ‘пырскаць, мачыцца’, славац. sykať ‘пырскаць; мачыцца’, sikać, cikať ‘мачыцца’, серб.-харв. си́кати ‘шыпець, лаяцца’, славен. síkniti ‘шыпець, пырскнуць цурком’, балг. си́кам ‘шыпець’. Фасмер (3, 620) ставіць пытанне аб выдзяленні сярод гэтых слоў дзвюх груп: са значэннем ‘пырскаць; мачыцца’ і значэннем ‘шыпець’. Скок (3, 384) серб.-харв. си́кати разглядае ізалявана ад заходне- і ўсходнеславянскіх дзеясловаў. Таму, відаць, следам за Махэкам₂ (538), тут трэба выдзеліць усходне- і заходнеславянскія словы са значэннем ‘біць струменем; пырскаць; мачыцца’ і рэканструяваць прасл. *sikati, што лічыцца ітэратывам ад сцаць (гл.). Гл. таксама Борысь, 547 (з уключэннем славенскага дзеяслова). Інакш Праабражэнскі (2, 284 і наст.), які схіляецца да гукапераймальнага ўтварэння.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)