сухапу́тна-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сухапу́тна-марскі́ сухапу́тна-марска́я сухапу́тна-марско́е сухапу́тна-марскі́я
Р. сухапу́тна-марско́га сухапу́тна-марско́й
сухапу́тна-марско́е		 сухапу́тна-марско́га сухапу́тна-марскі́х
Д. сухапу́тна-марско́му сухапу́тна-марско́й сухапу́тна-марско́му сухапу́тна-марскі́м
В. сухапу́тна-марскі́ (неадуш.)
сухапу́тна-марско́га (адуш.)		 сухапу́тна-марску́ю сухапу́тна-марско́е сухапу́тна-марскі́я (неадуш.)
сухапу́тна-марскі́х (адуш.)
Т. сухапу́тна-марскі́м сухапу́тна-марско́й
сухапу́тна-марско́ю		 сухапу́тна-марскі́м сухапу́тна-марскі́мі
М. сухапу́тна-марскі́м сухапу́тна-марско́й сухапу́тна-марскі́м сухапу́тна-марскі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вае́нна-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вае́нна-марскі́ вае́нна-марска́я вае́нна-марско́е вае́нна-марскі́я
Р. вае́нна-марско́га вае́нна-марско́й
вае́нна-марско́е		 вае́нна-марско́га вае́нна-марскі́х
Д. вае́нна-марско́му вае́нна-марско́й вае́нна-марско́му вае́нна-марскі́м
В. вае́нна-марскі́ (неадуш.)
вае́нна-марско́га (адуш.)		 вае́нна-марску́ю вае́нна-марско́е вае́нна-марскі́я (неадуш.)
вае́нна-марскі́х (адуш.)
Т. вае́нна-марскі́м вае́нна-марско́й
вае́нна-марско́ю		 вае́нна-марскі́м вае́нна-марскі́мі
М. вае́нна-марскі́м вае́нна-марско́й вае́нна-марскі́м вае́нна-марскі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паве́трана-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паве́трана-марскі́ паве́трана-марска́я паве́трана-марско́е паве́трана-марскі́я
Р. паве́трана-марско́га паве́трана-марско́й
паве́трана-марско́е		 паве́трана-марско́га паве́трана-марскі́х
Д. паве́трана-марско́му паве́трана-марско́й паве́трана-марско́му паве́трана-марскі́м
В. паве́трана-марскі́ (неадуш.)
паве́трана-марско́га (адуш.)		 паве́трана-марску́ю паве́трана-марско́е паве́трана-марскі́я (неадуш.)
паве́трана-марскі́х (адуш.)
Т. паве́трана-марскі́м паве́трана-марско́й
паве́трана-марско́ю		 паве́трана-марскі́м паве́трана-марскі́мі
М. паве́трана-марскі́м паве́трана-марско́й паве́трана-марскі́м паве́трана-марскі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

се́йнер, -а, мн. -ы, -аў, м.

Невялікае марское судна для лоўлі рыбы спецыяльным невадам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

брыг, -а, мн. -і, -аў, м.

Марское двухмачтавае паруснае судна 18—19 стст. з прамымі ветразямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узмо́р’е, -я, мн. -і, -яў, н.

Марское ўзбярэжжа, а таксама мора каля берага.

Жыць на ўзмор’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шху́на, -ы, мн. -ы, шхун, ж.

Марское судна, якое мае дзве або некалькі мачтаў з касымі парусамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фло́р

‘марское’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фло́р фло́ры
Р. фло́ра фло́раў
Д. фло́ру фло́рам
В. фло́р фло́ры
Т. фло́рам фло́рамі
М. фло́ры фло́рах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хіялі́т

‘вымерлае марское беспазваночнае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хіялі́т хіялі́ты
Р. хіялі́та хіялі́таў
Д. хіялі́ту хіялі́там
В. хіялі́та хіялі́таў
Т. хіялі́там хіялі́тамі
М. хіялі́це хіялі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цеплахо́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Марское або рачное судна з рухавіком унутранага згарання.

|| прым. цеплахо́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)