Марское права 2/409; 7/38

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

МАРСКО́Е ДНО (прававы рэжым),

глыбакаводнае марское дно, якое размешчана па-за знешнімі межамі кантынент. шэльфа. Прынцыпы і нормы міжнар. прававога рэжыму М.д. вызначаны Канвенцыяй ААН па марскім праве 1982. Паводле Канвенцыі, агульныя паводзіны дзяржаў у адносінах да гэтага раёна павінны адпавядаць яе палажэнням, прынцыпам Статута ААН і інш. нормам міжнар. права ў інтарэсах падтрымання міру і бяспекі і садзейнічання міжнар. супрацоўніцтву і ўзаемаразуменню. Прававы рэжым М.д. не закранае прававога статуса вод, якія яго пакрываюць, і паветр. прасторы над ім. Канвенцыя абвясціла М.д. агульнай спадчынай чалавецтва. Ні адна дзяржава не можа прэтэндаваць на суверэнітэт або суверэнныя правы ці ажыццяўляць іх у адносінах нейкай часткі гэтага раёна М.д. або яго рэсурсаў, ні адна дзяржава, фіз. або юрыд. асоба не можа прысвойваць ніякую частку дадзенага раёна і яго рэсурсы. Гл. таксама Марское права.

т. 10, с. 137

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАРСКО́Е ПРА́ВА,

сукупнасць прававых норм, якія рэгулююць адносіны, што складваюцца ў галіне гандл. і ваен. мараплавання, рыбалоўства і марскога промыслу, здабычы біял. і мінер. рэсурсаў мораў, правядзення навук. даследаванняў і да т.п. Першыя зборнікі М.п. адносяцца да 11—14 ст., калі пачалі развівацца міжнар. эканам. сувязі. Вядомы зборнікі марскіх звычаяў розных краін: Наўгародская Скра, Візбійскія табліцы, Алеронскі скрутак, барселонскі «Марскі судзебнік» і інш.

Існуюць 3 галіны М.п.: нац. М.п., міжнар. публічнае М.п. і міжнар. прыватнае М.п. У Расіі і некат. краінах СНД, у т. л. на Беларусі, дзейнічаюць нормы М.п., выкладзеныя ў Кодэксе гандл. мараплавання СССР 1968, а таксама шматлікія міжнар. пагадненні ў гэтых пытаннях, удзельнікамі якіх з’яўляюцца краіны. Пад міжнар. публічным М.п. разумеецца сукупнасць міжнар. дагаворных і звычаёвых норм, якія рэгулююць адносіны паміж дзяржавамі ў сувязі з выкарыстаннем Сусветнага акіяна. У аснове сучаснага міжнар. публічнага М.п. ляжыць прынцып свабоды адкрытага мора. Міжнар. прыватнае М.п. рэгулюе адносіны дзярж органаў, фіз. і юрыд. асоб з замежнымі дзярж органамі ў сувязі з пытаннямі гандл. мараплавання. Прававыя нормы, якія складаюць гэту галіну М.п., ёсць ва ўнутр. заканадаўстве некат. дзяржаў і ў міжнар. пагадненнях.

т. 10, с. 137

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Англа-германскае марское пагадненне 1935 1/322; 3/39, 441

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

А́НГЛА-ГЕРМА́НСКАЕ МАРСКО́Е ПАГАДНЕ́ННЕ 1935.

Заключана 18 чэрв. ў выглядзе абмену нотамі паміж англ. міністрам замежных спраў С.​Хорам і спец. упаўнаважаным А.​Гітлера І.​Рыбетропам. Паводле пагаднення Германія атрымала права мець флот, роўны 35% танажу агульнага водазмяшчэння флоту Брыг. імперыі, падводны флот — у межах 45% танажу падводных лодак краін Брыт. імперыі і ў далейшым магла давесці свой падводны флот да ўзроўню брытанскага. Пагадненне парушала ўмовы Версальскага мірнага дагавора 1919. Дэнансавана фаш. Германіяй у крас. 1939 ва ўмовах падрыхтоўкі Германіі да 2-й сусв. вайны.

т. 1, с. 345

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марскі́ марска́я марско́е марскі́я
Р. марско́га марско́й
марско́е
марско́га марскі́х
Д. марско́му марско́й марско́му марскі́м
В. марскі́ (неадуш.)
марско́га (адуш.)
марску́ю марско́е марскі́я (неадуш.)
марскі́х (адуш.)
Т. марскі́м марско́й
марско́ю
марскі́м марскі́мі
М. марскі́м марско́й марскі́м марскі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

го́рна-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́рна-марскі́ го́рна-марска́я го́рна-марско́е го́рна-марскі́я
Р. го́рна-марско́га го́рна-марско́й
го́рна-марско́е
го́рна-марско́га го́рна-марскі́х
Д. го́рна-марско́му го́рна-марско́й го́рна-марско́му го́рна-марскі́м
В. го́рна-марскі́ (неадуш.)
го́рна-марско́га (адуш.)
го́рна-марску́ю го́рна-марско́е го́рна-марскі́я (неадуш.)
го́рна-марскі́х (адуш.)
Т. го́рна-марскі́м го́рна-марско́й
го́рна-марско́ю
го́рна-марскі́м го́рна-марскі́мі
М. го́рна-марскі́м го́рна-марско́й го́рна-марскі́м го́рна-марскі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алювія́льна-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алювія́льна-марскі́ алювія́льна-марска́я алювія́льна-марско́е алювія́льна-марскі́я
Р. алювія́льна-марско́га алювія́льна-марско́й
алювія́льна-марско́е
алювія́льна-марско́га алювія́льна-марскі́х
Д. алювія́льна-марско́му алювія́льна-марско́й алювія́льна-марско́му алювія́льна-марскі́м
В. алювія́льна-марскі́ (неадуш.)
алювія́льна-марско́га (адуш.)
алювія́льна-марску́ю алювія́льна-марско́е алювія́льна-марскі́я (неадуш.)
алювія́льна-марскі́х (адуш.)
Т. алювія́льна-марскі́м алювія́льна-марско́й
алювія́льна-марско́ю
алювія́льна-марскі́м алювія́льна-марскі́мі
М. алювія́льна-марскі́м алювія́льна-марско́й алювія́льна-марскі́м алювія́льна-марскі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ледавіко́ва-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ледавіко́ва-марскі́ ледавіко́ва-марска́я ледавіко́ва-марско́е ледавіко́ва-марскі́я
Р. ледавіко́ва-марско́га ледавіко́ва-марско́й
ледавіко́ва-марско́е
ледавіко́ва-марско́га ледавіко́ва-марскі́х
Д. ледавіко́ва-марско́му ледавіко́ва-марско́й ледавіко́ва-марско́му ледавіко́ва-марскі́м
В. ледавіко́ва-марскі́ (неадуш.)
ледавіко́ва-марско́га (адуш.)
ледавіко́ва-марску́ю ледавіко́ва-марско́е ледавіко́ва-марскі́я (неадуш.)
ледавіко́ва-марскі́х (адуш.)
Т. ледавіко́ва-марскі́м ледавіко́ва-марско́й
ледавіко́ва-марско́ю
ледавіко́ва-марскі́м ледавіко́ва-марскі́мі
М. ледавіко́ва-марскі́м ледавіко́ва-марско́й ледавіко́ва-марскі́м ледавіко́ва-марскі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыбярэ́жна-марскі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыбярэ́жна-марскі́ прыбярэ́жна-марска́я прыбярэ́жна-марско́е прыбярэ́жна-марскі́я
Р. прыбярэ́жна-марско́га прыбярэ́жна-марско́й
прыбярэ́жна-марско́е
прыбярэ́жна-марско́га прыбярэ́жна-марскі́х
Д. прыбярэ́жна-марско́му прыбярэ́жна-марско́й прыбярэ́жна-марско́му прыбярэ́жна-марскі́м
В. прыбярэ́жна-марскі́ (неадуш.)
прыбярэ́жна-марско́га (адуш.)
прыбярэ́жна-марску́ю прыбярэ́жна-марско́е прыбярэ́жна-марскі́я (неадуш.)
прыбярэ́жна-марскі́х (адуш.)
Т. прыбярэ́жна-марскі́м прыбярэ́жна-марско́й
прыбярэ́жна-марско́ю
прыбярэ́жна-марскі́м прыбярэ́жна-марскі́мі
М. прыбярэ́жна-марскі́м прыбярэ́жна-марско́й прыбярэ́жна-марскі́м прыбярэ́жна-марскі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)