манкі́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. манкіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манкіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. манкіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mankíeren vi

1) адсу́тнічаць, манкі́раваць, прагу́льваць

2) спыні́ць плацяжы́ [вы́плату], збанкрутава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)