Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лі́раIIж. (грашоваяадзінка Турцыі) (türkische) Líra f -, -ren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лі́ра2
(іт. lira)
грашовая адзінка ў Італіі, роўная 100 чантэзіма, і Турцыі, роўная 100 піястрам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лі́ра1
(польск. lira < лац. lyra, ад гр. lyra)
1) старажытнагрэчаскі струнны шчыпковы музычны інструмент;
2) даўнейшы струнны фрыкацыйны музычны інструмент вандроўных беларускіх музыкантаў-песняроў (лірнікаў);
3) перан. творчасць паэта, паэзія (напр. змоўкла л. Купалы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Лі́ра ’даўнейшы народны беларускі струнны музычны інструмент з клавішамі і корбай’ (ТСБМ, Маш., Яруш.), ле́ра, ле́рэя ’тс’ (ТС, Сцяшк., Бяльк.), рэля (БелСЭ, 6). Паводле Слаўскага (4, 276), запазычана з польск. мовы, у якой lira паходзіць з лац.lyra < ст.-грэч.λύρα ’ліра, лютня’. Формы ле́ра, ле́рэя, відавочна, звязаны з ням.Leier; яны маглі ўзнікнуць на польскай тэрыторыі (параўн. польск.lejer), а пасля ўступіць у кантамінацыю з ліра. Сюды ж лірнік ’вандроўны беларускі музыка-пясняр, які акампаніруе сабе на ліры’ (ТСБМ), ’цымбаліст’ (Яруш., Інстр. I), лірніцкія (песні) ’жабрацкія’ (светлаг., Мат. Гом.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ліра-драматычны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
ліра-драматычны
ліра-драматычная
ліра-драматычнае
ліра-драматычныя
Р.
ліра-драматычнага
ліра-драматычнай ліра-драматычнае
ліра-драматычнага
ліра-драматычных
Д.
ліра-драматычнаму
ліра-драматычнай
ліра-драматычнаму
ліра-драматычным
В.
ліра-драматычны ліра-драматычнага
ліра-драматычную
ліра-драматычнае
ліра-драматычныя
Т.
ліра-драматычным
ліра-драматычнай ліра-драматычнаю
ліра-драматычным
ліра-драматычнымі
М.
ліра-драматычным
ліра-драматычнай
ліра-драматычным
ліра-драматычных
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)