Ле́йка1 ’прыстасаванне ў выглядзе конуса для пералівання і фільтравання вадкасці’, ’палівачка’, ’чарпак для вылівання вады’ (Бяльк., Касп., Яруш., Гарэц.; лях., Сл. паўн.-зах., ТСБМ). Укр.лі́йка, рус.ле́йка, польск.lej, ст.-польск.lej (XIV ст.), lejek, lij, lijek, н.-луж.lějk, lejk, в.-луж.lik, чэш.lejík, lejček, славен.lȋj, lijec, серб.-харв.чакаўск.лиј, леј, істрыйск.ли̏јак, lȉjevak ’тс’. Магчыма, яшчэ прасл.lějь, lějьkъ — спачатку як nomen agentis, а пазней nomen instrumenti (параўн. іншыя ўтварэнні з тым жа коранем: каш.ledło ’лейка’, в.-луж.lijidło ’адліўка’, рус.лия́ло ’адлівачная форма’). Утворана ад леяць (гл.), якое з прасл.lějati (Слаўскі, 4, 119–120).
Ле́йка2 ’вылівак’ (стаўб., Нар. сл.; карэліц., З нар. сл.). Відавочна, паходзіць з *ле́як < *левак < вылівак; другая частка слова ‑йка — у выніку кантамінацыі з лексемай яйка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лейка К. Т. 1/270; 6/295; 12/548, 550
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
паліва́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).
Тое, што і лейка (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
watering can[ˈwɔ:trɪŋkæn]n.ле́йка, паліва́чка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
паліва́чкаж., разг. (сосуд для поливки растений) ле́йка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
funnel[ˈfʌnl]n.
1.ле́йка
2.BrE труба́ (парахода)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
lejek
м.лейка; палівачка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Sprítzkannef -, -n ле́йка, паліва́чка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
воро́нка
1.ле́йка, -кі ж.;
2.воен. варо́нка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)