Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лато́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да латка (у 1 знач.). Латочны гандаль.// Які прадаецца з латка. Латочны тавар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лато́чнік, ‑а, м.
Разм. Прадавец з латка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
латко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да латка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ла́пік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).
1. Частка паверхні зямлі.
З-пад снегу віднеліся лапікі чорнай зямлі.
2. Тое, што і латка.
Рукавы кажушка былі ўсе ў лапіках.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запла́таж.гл.латка
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ла́таIж. (лапіна) гл.латка
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ла́пікм., разг.
1. (часть поверхности земли) клочо́к, лоску́т;
2.см.ла́тка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАГАНЕ́Ц,
у беларусаў стараж. прыстасаванне для асвятлення памяшкання; гліняная, часам металічная пасудзіна з кнотам, напоўненая тлушчам або алеем. У залежнасці ад паліва мянялася форма К. — ад латка і міскі да гаршка і глячка. К. ставілі ці падвешвалі пад вусцем дымахода. Бытаваў побач з лучніком да нач. 20 ст.