свішч, ‑а,
1. Загана ў чым‑н. у выглядзе дзіркі, шчыліны, сітавіны.
2. Глыбокая гнойная язва ў тканках, органах цела; фістула.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свішч, ‑а,
1. Загана ў чым‑н. у выглядзе дзіркі, шчыліны, сітавіны.
2. Глыбокая гнойная язва ў тканках, органах цела; фістула.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парэнтара́льны
(ад пара- +
страўнікава- страўнікава-кішачны тракт (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
canal
1) кана́л -у
2)
капа́ць кана́л, право́дзіць кана́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
obstruction
1. перашко́да, замі́нка
2. загаро́да, загрува́шчанне; перашко́да;
3.
an intestinal obstruction кішэ́чная непрахо́днасць,
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
gas1
1. газ;
natural gas прыро́дны газ;
tear gas слёзатачы́вы газ;
2.
3.
4.
5.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кана́л, ‑а,
1. Напоўненае вадой штучнае рэчышча, прызначанае для суднаходнай сувязі паміж асобнымі вадаёмамі, а таксама для водазабеспячэння, арашэння, асушэння балот і інш.
2. Вузкая поласць у выглядзе трубы, трубкі ўнутры чаго‑н.
3. У арганізме жывёлы і чалавека — звілістая трубка, праз якую праходзяць тыя ці іншыя рэчывы.
4.
5.
[Ад лац. canalis — труба.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)