рака ў Магілёўскім р-не, правы прыток р. Лахва (бас. Дняпра). Даўж. 20 км. Пл. вадазбору 138 км² Пачынаецца на паўн. ўскраіне в.Куты. У верхнім цячэнні называецца Сянна.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
alternate angles
проціле́глыя куты́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
adjacent angles
Geom.
суме́жныя куты́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cut corners
а) зраза́ць куты́
б) ашчаджа́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛЯНЬКО́Ў (Іосіф Іосіфавіч) (н. 14.2.1941, в.Куты Магілёўскага р-на),
бел. вучоны-эканаміст. Чл.-кар. Акадэміі агр. навук Беларусі (1993). Д-рэканам.н. (1989), праф. (1991). Скончыў БСГА (1964) і з 1970 працуе ў ёй (з 1987 заг. кафедры). Навук. працы па праблемах планавання і матэм. мадэліравання эканам. сістэм АПК. Распрацаваў сістэму эканоміка-матэм. мадэлей для аптымізацыі развіцця АПК рэгіёна, ажыццяўлення спецыялізацыі с.-г. прадпрыемстваў ва ўмовах кааперавання.
Тв.:
Оптимальное планирование АПК района. Мн., 1987;
Экономико-математическое моделирование экономических систем и процессов в сельском хозяйстве. Мн., 1997.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
kuty
каваны, куты; падкаваны;
kuty na cztery nogi — біты воўк; прайдоха; прайдзісвет; хітры чалавек
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
contiguous
[kənˈtɪgjuəs]
adj.
1) суме́жны, прыле́глы
to be contiguous — межава́цца
2) Geom. прыле́глы
contiguous angles — прыле́глыя куты́
3) блі́зкі, сусе́дні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Раскава́ны ’вызвалены ад акоў’, ’вольны, нічым не абмежаваны’ (ТСБМ), раску́ты (Байк. і Некр.). Утворана з пераносным значэннем ад раскава́ць < кава́ць, што магло без прыстаўкі азначаць ’закоўваць у ланцугі’. Цікава, што ў гэтым значэнні вядома укр.кува́ти ’тс’, ст.-рус.ковати ’закоўваць у аковы’ (сустракаецца ў Наўгародскім летапісе 1228 г.), ст.-польск.kować ’закоўваць у ланцугі’. Можна меркаваць яшчэ пра больш раннюю семантыку каваць ’абіваць каваным металам’, напрыклад, ст.-рус.ковати ’тс’ (сустракаецца ў Іпацьеўскім летапісе 1175 г.) < прасл.*kovati ’біць’, параўн. каваны жалезам ’абіты жалезам’. Варыянт раску́ты, як ку́ты, куць ’каваць’ (Байк. і Некр.), імаверна, з польск.kuć ’каваць’, што з’яўляецца вынікам выраўновання дзеяслоўных асноў польск.дыял.kować > kuje > kuć. Гл. кава́ць.