ку́хцік

‘кубак’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ку́хцік ку́хцікі
Р. ку́хціка ку́хцікаў
Д. ку́хціку ку́хцікам
В. ку́хцік ку́хцікі
Т. ку́хцікам ку́хцікамі
М. ку́хціку ку́хціках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

mug​1 [mʌg] n. (высо́кі) ку́бак;

a beer mug піўны́ ку́бак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

растрэ́скацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак.

Даць многа трэшчын, пакрыцца трэшчынамі.

Кубак растрэскаўся.

|| незак. растрэ́сквацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

надбі́ць, -даб’ю́, -даб’е́ш, -даб’е́; -даб’ём, -даб’яце́, -даб’ю́ць; зак., што.

Зрабіць невялікую расколіну.

Н. кубак.

Н. яйцо.

|| незак. надбіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cupful [ˈkʌpfʊl] n. по́ўны ку́бак (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ку́фель, -фля, мн. -флі, -фляў і ку́халь, -хля, мн. -хлі, -хляў, м.

Спецыяльны кубак для піва.

|| прым. ку́фельны, -ая, -ае, ку́флевы, -ая, -ае і ку́хальны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

place mat [ˈpleɪsmæt] n. падста́ўка (пад кубак, талерку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КО́НАЎКА (ад польск. konew збан, кубак),

у беларусаў і інш. еўрап. народаў невялікая драўляная, радзей метал. або ганчарная пасудзіна (звычайна конусападобнай формы з ручкай), якая служыла для зачэрпвання і пералівання вадкасцей. Выкарыстоўвалася таксама як кубак для пітва, у такім выпадку мела больш падоўжаную, звычайна цыліндрычную форму.

т. 8, с. 400

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ку́бкавы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны са спартыўнымі спаборніцтвамі на кубак. Кубкавая гульня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спо́дак, -дка, мн. -дкі, -дкаў, м.

Невялікая талерка з паднятымі берагамі, на якую ставіцца кубак або шклянка.

Расставіць сподкі на стале.

|| памянш. спо́дачак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м.

|| прым. спо́дачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)