Verbum

анлайнавы слоўнік

Каршу́н ₁, укр. коршун, рус. коршун. Генетычна суадносіцца з бел. каршак ’каршун’, коршак ’ястраб’. У індаеўрапейскіх паралелях, якія звычайна прыводзяцца, найбольш пераканаўчыя ст.-інд. káršati ’цягне, валочыць, рве’, ст.-іран. karš‑ ’цягнуць’. Тады слова каршун пры рэгулярнай у славянскіх мовах суфіксацыі для вытворных Nomina agentis чляніцца на марфемы kъrš і ‑unъ. Як мы бачым, у індаеўрапейскіх прыкладах іншая ступень аблаўту, але гэта яшчэ не азначае, што прыведзеныя лексемы не знаходзяцца ў генетычных суадносінах. Калі ўсё ж такі прызнаць генетычную суаднесенасць прасл. kъrš‑ і ст.-іран. karš‑, то kъrš‑unъ можна тлумачыць як ’той, хто цягне і рве’ (параўн. věd‑unъ ’той, хто ведае’). Але перш чым рабіць такі вывад, трэба ўлічыць характэрную распаўсюджанасць лексемы (толькі ўсходнеславянскія мовы, славацкую паралель можна тлумачыць як пранікненне з усходу: kršak < коршак). Лінгвагеаграфія сведчыць хутчэй па карысць іранскага паходжання.

Каршу́н ₂ ’частка калаўрота ў выглядзе двузубай вілкі з жалезнымі зубамі, на якую надзяюць шпульку’ (Шатал.). Метафарычны перанос назвы птушкі на прыладу. Гл. каршун ₁.

Каршу́н ₃ ’гульня ў каршуна’. Адзін з удзельнікаў («перадавы») стаіць, астатнія бяруцца за яго. Каршун іх ловіць, а перадавы яму не дазваляе, абараняе сваіх дзетак (Нар. словатв.). Гл. каршун ₁.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ПЯЦІБО́Р’Е сучаснае,

спартыўныя комплексныя спаборніцтвы. Уключаюць верхавую язду (канкур з пераадоленнем 12 перашкод), фехтаванне на шпагах (па кругавой сістэме, да першага ўколу), стральбу з пнеўматычнага пісталета (на адлегласці 10 м), плаванне (вольны стыль, дыстанцыя 200 м), крос (дыстанцыя 3 км).

Вядома са стараж. часоў (пентатлон у праграме Алімп. гульняў у Стараж. Грэцыі). З 1912 — у праграме Алімп. гульняў. З 1948 — сучасная назва. Міжнар. саюз П. і біятлону засн. ў 1948 (Лондан). Чэмпіянаты свету праводзяцца з 1949 штогод (акрамя гадоў правядзення Алімп. гульняў), для юніёраў — з 1965. Жанчыны ўдзельнічаюць у міжнар. спаборніцтвах з 1970-х г. Найб. развіццё П. атрымала ў Венгрыі, Германіі, ЗША, Італіі, Польшчы, Расіі, Фінляндыі, Францыі, Швецыі і інш.

На Беларусі П. развіваецца з 1954, першыя спаборніцтвы адбыліся ў 1957. Федэрацыя П. створана ў 1992. Каманда юніёраў Беларусі — чэмпіён Еўропы (1999), бронз. прызёр чэмпіянатаў свету (1993, 1994); жаночая каманда — бронз. прызёр чэмпіянатаў свету (1999, 2000) у эстафеце. Сярод бел. пяціборцаў найб. вызначыліся: П.Доўгаль — бронз. прызёр XXVII Алімп. гульняў (2000, г. Сідней, Аўстралія), чэмпіён свету сярод юніёраў (1995); чэмпіёны свету сярод юніёраў — С.Герасімовіч (1987), С.Коршун (1993); сярод дарослых — В.Бялоў (1969), Ж.Шубянок (1996); чэмпіёны Еўропы І.Шухаўцава (1987), А.Барысенка, Ж.Далгачова (Гарленка) (1991) і інш.

А.М.Петрыкаў.

т. 13, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кружы́ць несов., в разн. знач. кружи́ть;

у не́бе ~жы́ў каршу́н — в не́бе кружи́л ко́ршун;

ён до́ўга ~жы́ў па незнаёмай мясцо́васці — он до́лго кружи́л по незнако́мой ме́стности;

◊ к. галаву́ — кружи́ть го́лову

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БУДАЎНІ́ЧАЯ МЕХА́НІКА,

навука аб прынцыпах і метадах разліку збудаванняў на трываласць, жорсткасць, устойлівасць і ваганні; раздзел прыкладной механікі.

Асновы будаўнічай механікі выкладзены ў 18—19 ст. у працах Л.Эйлера, Ж.Лагранжа, Дз.І.Жураўскага, У.Р.Шухава і інш. На розных этапах развіцця будаўнічай механікі метады разліку збудаванняў вызначаліся ўзроўнем развіцця матэматыкі, механікі, супраціўлення матэрыялаў і інш. У 2-й пал. 20 ст. выкарыстанне ЭВМ дало магчымасць укараніць эфектыўныя метады разлікаў; статыстычных выпрабаванняў, канечных элементаў, варыяцыйна-рознаснага і інш. Вельмі важныя даныя будаўнічай механікі пры ўзвядзенні сейсмаўстойлівых і вышынных будынкаў.

На Беларусі даследаванні па пытаннях будаўнічай механікі праводзіліся ў 1920-я г. ў БСГА А.А.Краўцовым, у 1935—41 у БПІ М.В.Венядзіктавым, І.Р.Прытыкіным, у 1938—41 у Бел. лесатэхн. Ін-це М.М.Рудзіцыным, вядуцца ў Бел. політэхн. акадэміі, Бел. тэхнал. ун-це, Брэсцкім політэхн. ін-це, Полацкім ун-це, Бел. ун-це транспарту, НДІ буд-ва і архітэктуры. Удасканалены метады і алгарытмы аптымізацыі расходу матэрыялаў на шарнірна-стрыжнёвыя, вісячыя і камбінаваныя сістэмы (Л.І.Коршун, П.У.Аляўдзін, Р.І.Фурунжыеў, І.С.Сыраквашка). Даследаваны пытанні статыкі і дынамікі нелінейна дэфармаваных шарнірна-стрыжнёвых і вісячых сістэм (Я.М.Сідаровіч), устойлівасці стрыжнёвых сістэм (А.Ф.Анішчанка, С.С.Макарэвіч, Л.С.Турышчаў). Праведзены статычныя разлікі рамаў, пласцін, абалонак, труб (А.А.Краўцоў, А.А.Кручкоў, Л.Ф.Беразоўскі, Г.А.Герашчанка, А.А.Чэча). Вырашаны шэраг кантактавых задач прыкладной тэорыі пругкасці (С.М.Ягалкоўскі, С.В.Басакоў), прапанаваны метады электроннага мадэлявання нелінейных задач будаўнічай механікі і прыкладной тэорыі пругкасці (У.М.Аўсянка).

т. 3, с. 310

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РТУЦЬ (лац. Hydrargyrum),

меркур, Hg, хімічны элемент II групы перыяд. сістэмы, ат. н. 80, ат. м. 200,59. Прыродная Р. складаецца з 7 стабільных ізатопаў з масавымі лікамі: 196, 198—202, 204. У зямной кары 7∙10⁻⁶% па масе; трапляецца самародная Р., найважн. рудны мінерал — кінавар. Вядомая са стараж. часоў; лац. назва ад гідра... і грэч. argyros — серабро; сярэдневяковая лац. mercurius — назва Р. ў алхімікаў.

Серабрыстая вадкасць (адзіны валкі метал t_пл -38,87 °C), шчыльн. 13545,7 кг/м³ (цяжэйшая за ўсе вядомыя вадкасці), t_кіп 356,58 °C. Пара Р. бясколерная, пры высокай т-ры і эл. разрадзе выпрамяняе бачнае блакітнавата-зялёнае і ультрафіялетавае святло. Хімічна ўстойлівая. У сухім паветры не акісляецца; акісляецца азонам і пры t > 300 °C кіслародам (утвараецца аксід HgO). Непасрэдна не ўзаемадзейнічае з азотам. фосфарам, вугляродам, крэмніем. Раствараецца ў азотнай і гарачай канцэнтраванай сернай к-тах, царскай гарэлцы. Лёгка ўзаемадзейнічае з галагенамі (гл. Ртуці хларыды) і халькагенамі (гл. Ртуці сульфід). З металамі ўтварае амальгамы. Пашыраны ртуцьарганічныя злучэнні. Атрымліваюць пераважна акісляльным абпалам кінавары. Выкарыстоўваюць для вырабу катодаў пры электрахім. атрыманні едкіх шчолачаў і хлору, а таксама для палярографаў, у вытв-сці ртутных вентыляў, люмінесцэнтных і ртутных лямпаў (гл. Газаразрадныя крыніцы святла), дыфузійных вакуумных помпаў, кантрольна-вымяральных прылад (тэрмометраў, барометраў, манометраў) і інш. Р. высокатаксічная для ўсяго жывога, пара і злучэнні Р. вельмі атрутныя, назапашваюцца ў арганізме і парушаюць абмен рэчываў, пашкоджваюць нервовую сістэму. ГДК у атм. паветры 0,0003 мг/м³, у вадзе 0,0005 мг/л.

Літ.:

Трахтенберг И.М., Коршун М.Н. Ртуть и ее соединения в окружающей среде. Киев, 1990.

т. 13, с. 415

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

задра́ць сов., в разн. знач. задра́ть; (поднять кверху — ещё) вздёрнуть;

з. галаву́ — задра́ть (вздёрнуть) го́лову;

з. кашу́лю — задра́ть (вздёрнуть) руба́ху;

з. ску́рку на па́льцы — задра́ть ко́жицу на па́льце;

каршу́н задра́ў ку́рыцу — ко́ршун задра́л ку́рицу;

◊ з. но́гі — а) отда́ть бо́гу ду́шу; б) бря́кнуться;

з. нос — задра́ть нос

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

передра́ть сов.

1. (разодрать, изорвать, износить, истрепать всё, многое) разг. падра́ць, перадра́ць, перадзе́рці;

2. обл. (задрать, растерзать всех, многих — когтями) перадра́ць, перадзе́рці; (задавить, зарезать) перадушы́ць;

ко́ршун передра́л кур каршу́н перадра́ў (перадзёр) курэ́й;

волк передра́л мно́го ове́ц воўк перадушы́ў мно́га аве́чак;

3. (выдрать, высечь всех, многих) разг. пералупцава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кружи́ть несов.

1. (вертеть кого, что) круці́ць;

ве́тер кру́жит пыль ве́цер кру́ціць пыл;

2. (описывать круги, блуждать) кружы́ць;

в не́бе кружи́л ко́ршун у не́бе кружы́ў каршу́н;

мы до́лго кружи́ли, пока́ добрали́сь до дере́вни мы до́ўга кружы́лі, паку́ль дабра́ліся да вёскі;

кружи́ть го́лову (кому-л.) круці́ць галаву́ (каму-небудзь);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

САЮ́З МАЙСТРО́Ў НАРО́ДНАЙ ТВО́РЧАСЦІ БЕЛАРУ́СІ, Беларускі саюз майстроў народнай творчасці,

добраахвотнае грамадскае аб’яднанне майстроў розных відаў нар. творчасці і традыц. рамёстваў, мастацтвазнаўцаў, спецыялістаў у галіне нар. мастацтва і маст. рамёстваў. Створаны ў 1992 на Рэсп. канферэнцыі Т-ва майстроў нар. творчасці Беларусі (засн. ў 1991), з 1995 наз. Бел. саюз майстроў нар. творчасці. Мэта — адраджэнне, захаванне і развіццё традыц. нар. мастацтва, узмацненне ўплыву нар. творчасці на духоўнае развіццё грамадства, спрыянне пераемнасці традыцый, прапаганда творчасці нар. майстроў і творчых калектываў. Вышэйшы кіруючы орган — Рэсп. канферэнцыя, выканаўчы — праўленне. Канферэнцыі адбыліся ў 1995, 1997, 1999, 2001. Старшыня праўлення — Я.М.Сахута (з 1992). Арганізуе выстаўкі, конкурсы, фестывалі і інш. формы прапаганды нар. маст. творчасці. Уваходзіць у Бел. канфедэрацыю творчых саюзаў. На 2001 у саюзе 383 чл.

Члены Беларускага саюза майстроў народнай творчасці

1992. І.У.Алушкін, А.Г.Артынская, К.В.Асташэвіч, Н.П.Багдановіч, А.В.Баталёў, А.В.Бухвалаў, Н.М.Давыдава, З.І.Зіміна, Т.Я.Зіміна, Л.К.Галоенка, Л.Р.Главацкая, Т.Э.Івашына, Дз.Дз.Ільінчык, А.В.Карась, П.В.Карась, М.І.Корабаў, Н.М.Кузняцова, У.Е.Курбан, В.М.Кульпін, У.У.Кушнер, С.В.Кляшчук, В.А.Лабачэўская, А.С.Ламанос, Л.М.Лось, А.М.Маголін, В.У.Мазюк, Т.Г.Мізевіч, С.М.Несцярэўскі, В.А.Паўлава, І.М.Паўлаў, К.М.Пуціліна, Т.Р.Разінская, І.К.Раманчук, В.Я.Салдатава, А.В.Салдатаў, А.В.Салей, С.Р.Саўрыцкі, Я.М.Сахута, У.С.Смірноў, А.В.Трыбіс, І.Ф.Цыглінцава.

1993. Ю.І.Адамовіч, Л.А.Акавітая, Л.М.Борыс, Л.Ш.Валеева, С.І.Гайдэнкорн, Ю.В.Галавізнін, Ж.У.Гардзеева, А.А.Гасударава, А.А.Глябец, У.В.Гулякевіч, С.І.Жураўская, Т.І.Казлова, С.М.Какшынскі, І.М.Корабава, І.П.Коршун, І.С.Коршун, І.У.Лагуноўская, І.С.Лузько, В.М.Лукашэвіч, З.С.Ляўчэня, А.Г.Маляўская, Ю.А.Мінчанкоў, Л.А.Мялешка, А.В.Новікава, М.І.Няхай, А.В.Пракаповіч, А.Ф.Раманоўскі, Н.М.Сакалова-Кубай, Г.Ф.Сапун, М.К.Сасонка, М.Ф.Сямашка, С.В.Тарайкоўская, Л.А.Уласенка, Л.М.Уласенка, В.К.Уласік, У.В.Цакуноў, В.М.Чырвонцава, Т.В.Эбелашвілі.

1994. Н.К.Абуховіч, Т.П.Агафоненка, Т.А.Аляксеева, Н.А.Асіловіч, Т.Я.Белая, І.Г.Вавілава, Л.У.Васіхіна, М.В.Васкоўскі, Н.В.Гусева, Н.В.Зямскова, У.А.Касатаў, В.А.Крэсік, Л.Л.Крэсік, В.Л.Курганаў, Л.У.Нікіціна. В.К.Палтаржыцкі, А.Л.Папкоўская, Т.М.Пугачова, Т.А.Рэпіна, Г.А.Суша, В.В.Трубеева, А.А.Уткін, І.П.Фёдарава, А.Ф.Шабуня.

1995. Н.А.Бандарэнка, А.С.Вярцінская, А.М.Горбаль, А.С.Дубіна, Г.І.Іванова, У.П.Каласкоў, А.Ю.Кірычак, А.А.Макаранка, В.Н.Марозава, К.А.Пакаліцына, М.А.Пратасеня, Р.А.Раманеня, М.М.Саланенка, К.А.Філюта, М.У.Харытончык, Т.А.Чарнета, С.У.Шчэрба.

1996. Г.М.Безбародка, М.М.Белая, Т.А.Галавачова, Т.У.Ганчарык, В.Б.Герасіменя, Дз.М.Зайцаў, В.А.Зінкевіч, Э.У.Зінкевіч, Т.А.Ільенка, Л.Л.Казачонак, В.М.Казлоўская, В.П.Кучынская, П.Б.Лагуноўская, Ю.С.Лосік, У.К.Лук’янец, З.У.Ляйко, Т.І.Палюховіч, М.Я.Петрасян, Н.Я.Петрушко, С.А.Пратасеня, А.У.Сачак, С.А.Уманец, Л.А.Царыкевіч, М.Н.Чарнавокая, А.І.Чапулёнак, Н.М.Якубовіч.

1997. М.І.Ажэль, Т.Я.Ажэіль, М.А.Анціпкіна, Л.У.Блохава, А.М.Боганева, Н.Ф.Бортнік, Ю.І.Боўда, С.У.Бядзерына, Л.У.Вакар, Н.А.Валынец, С.А.Васіленка, Г.І.Ганчарэвіч, М.П.Гільніч, В.С.Грыц, А.Я.Дабравольская, В.П.Дзенісевіч, В.А.Дзмітрук, Л.Я.Дзярванаў, Я.Л.Дзярванаў, І.І.Драмлюк, В.С.Дранковіч, В.П.Дунеўскі, Н.І.Емяльянчык, Л.М.Зайцава, В.В.Зяноўка, М.У.Кажанеўская, Дз.А.Карліёнаў, Н.К.Кухарава, Т.А.Ларыёнава, А.В.Макаранка, Ю.С.Малышэўскі, М.А.Маркоўскі, В.Ю.Маслава, У.І.Матукевіч, У.К.Мікуцкая, П.А.Міхасёнак, Л.А.Муская, А.А.Мускі, А.У.Мяцельскі, Т.С.Новікава, В.А.Пачкаева, М.С.Пескавая, А.І.Рабкоў, Л.Е.Раманенка, М.Ф.Раманюк, З.Ф.Рынкова, Г.У.Саламянка, Г.Л.Саланінка, І.А.Сікірынаў, Б.М.Федаровіч, А.М.Храмкова, К.А.Цітоў, Н.Л.Чырвонцава, Р.Ф.Шаура, А.Ф.Шон, Н.І.Шэйна.

1998. Т.А.Багдановіч, А.П.Высоцкі, А.В.Жураўлевіч, Л.В.Жураўлевіч, А.С.Івашчанка, В.В.Качаргіна, Н.В.Кошман, А.М.Краўчук, Ю.Э.Круш, І.М.Кулецкая, В.В.Лабачоў, А.В.Лавор, А.М.Лебедзеў, І.І.Лізура, С.А.Лугін, А.В.Мацеша, В.Г.Міхасёнак, М.І.Мядзведзь, С.П.Падальніцкі, В.З.Парашчанка, В.В.Пархімовіч, В.Р.Пісарэнка, А.Л.Пракоф’еў, І.Б.Пярвухін, Т.А.Пярвухіна, В.М.Пятровіч, Н.Ф.Рабунская, М.А.Раманоўскі, А.П.Рослаў, М.М.Рудзяк, М.А.Рышкевіч, У.Б.Сасноўскі, Л.Я.Сватко, М.В.Свірчакоў, С.Р.Сядун, Г.С.Сямёнава, Г.А.Удодава, Т.М.Хадановіч, Т.С.Цімошкіна, С.У.Цітоў, С.С.Чэрнікава, Ю.Ф.Шапавалаў.

1999. В.А.Александровіч, Дз.А.Арынін, С.В.Бакіноўская, М.І.Бруй, М.Э.Бялова, М.А.Валошчык, А.С.Гаўрылаў, Дз.У.Гром, В.В.Грынашка, Н.В.Гунько, В.І.Даніленка, Л.А.Дзяржай-Касінская, В.В.Дубовік, С.А.Дубяга, У.А.Жданюк, І.М.Завадская, В.Г.Іваноў, А.В.Кавалык, Н.Дз.Канановіч, В.Б.Каражан, А.І.Каровін, А.К.Карчміт, В.В.Клімчэня, К.У.Краско, А.А.Лазоўская, Г.У.Любімава, В.І.Мацнева, А.А.Мацюх, С.І.Мурзін, Р.М.Панфілава, Н.І.Панцялеева, І.І.Папковіч, Я.Л.Пракапенка, А.В.Пракарына, В.М.Раманенка, Ю.Л.Рубашак, І.С.Руткевіч, З.С.Сабко, В.Б.Самойлаў, У.С.Саўрыцкі, Ю.І.Семашкевіч, Д.А.Сіняўская, Т.Ю.Смірнова, А.А.Солтан, А.З.Тамразаў, А.Л.Туміловіч, Л.В.Ус, Т.М.Фяськова, Т.М.Хамко, А.А.Хоміч, Л.У.Чадовіч, Г.К.Шамрук, І.Л.Шарак, С.Я.Шор, Л.Э.Юша.

2000. А.У.Аніська, В.Г.Аскірка, В.С.Валканоўская, А.М.Вараб’ёў, У.П.Гапеенка, П.В.Грынашка, А.В.Гурэеў, М.А.Давыдкін, З.У.Казлова, В.П.Казлова, Н.П.Каспяровіч, У.М.Каханоўская, С.М.Комель, Т.А.Лабунова, І.В.Лысенка, А.Л.Макарава, А.А.Маслік, В.М.Мацвееў, Н.В.Німко, Дз.М.Няхай, І.В.Пазгалёва, Т.В.Пракапчук, П.А.Ражалоўскі, Ж.Я.Розум, Г.В.Свечнікава, М.С.Скляр, А.В.Трампас, А.Э.Шамро, А.А.Шамшэня, А.Г.Шапель, І.М.Штэфан.

2001. М.А.Абраменка, Ю.А.Андрухін, В.В.Байкова, А.М.Бараўцова, А.А.Белая, Д.А.Бельская, З.Ф.Беразенская, А.П.Бяжко, А.А.Вашкелевіч, С.В.Вішнеўскі, Л.Г.Гаравая, А.А.Гімадава, Р.Р.Гімадаў, Р.А.Грыкін, Л.І.Грышчанкова, Л.Р.Дрэбезава, А.Я.Дакумаў, Ю.А.Дубнавіцкі, М.В.Ермаловіч, В.І.Залужны, М.І.Калакольцаў, Т.П.Каласкова, Т.Ф.Канавалава, У.П.Карасёў, А.Б.Кірэеў, К.В.Круцялёва, Н.С.Крыварот, Г.М.Кутузава, М.М.Кучыц, А.Ф.Макаранкаў, Дз.А.Міжуй, С.В.Муліца, С.П.Паплаўская, А.А.Паўлаў, С.М.Паўловіч, Я.Р.Песіна, У.М.Пудаў, А.С.Пушкароў, З.В.Раманюк, А.Ю.Радзіёнаў, А.Л.Рудакоўская, Г.Р.Рудніцкая, Г.М.Рымдзёнак, С.Л.Рымдзёнак, В.Л.Рэут, В.П.Савіных, І.Л.Саламаціна, Н.Л.Саламаціна, Г.Я.Салдаценкава, Т.А.Самойленка, А.М.Сапега, В.Р.Сілкоў, В.І.Смірноў, І.П.Супрунчык, Г.А.Унукаў, Н.Л.Федарыстава, Ю.А.Фурс, Г.М.Ханяк, Т.А.Худзякова, Б.Ч.Чарняўскі, С.І.Якушаў, У.Я.Яленскі, Н.І.Ярмух, А.М.Ярош, М.У.Яцкевіч.

Я.М.Сахута.

т. 14, с. 228

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

драть несов.

1. (рвать, разрывать на части) разг. драць, дзе́рці, рваць, раздзіра́ць;

2. (отделять, снимать) драць, дзе́рці; (вырывать) рваць, вырыва́ць;

драть кору́ с де́рева драць (дзе́рці) кару́ з дрэ́ва;

драть зерно́ драць (дзе́рці) зе́рне;

драть зу́бы прост. рваць (вырыва́ць) зу́бы;

3. (растерзывать) прост. драць, дзе́рці, разрыва́ць, раздзіра́ць; душы́ць;

ко́ршун дерёт ку́рицу каршу́н дзярэ́ ку́рыцу;

волк дерёт овцу́ воўк ду́шыць аве́чку;

4. (наказывать поркой, сечь) разг. біць, лупцава́ць; (за уши) круці́ць; (за волосы) цягаць;

5. (брать слишком дорого) перен., прост. драць, дзе́рці, лупі́ць;

6. (скоблить, тереть) разг. драць, дзе́рці, шарава́ць;

драть пол го́ликом драць (дзе́рці, шарава́ць) падло́гу дзеркачо́м;

7. (царапать, раздражать) разг. драць, дзе́рці;

горчи́ца дерёт го́рло гарчы́ца дзярэ́ го́рла;

бри́тва дерёт бры́тва дзярэ́;

8. (кричать, громко, фальшиво петь, играть, издавать резкие звуки) прост. драць;

9. (убегать, удирать) прост. уцяка́ць, дра́паць;

◊

моро́з по ко́же дерёт маро́з па ску́ры прабяга́е;

драть го́рло (гло́тку) драць го́рла;

драть шку́ру (с кого-л.) драць шку́ру (з каго-небудзь).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)