ко́нны

1. в разн. знач. ко́нный;

к. двор — ко́нный двор;

к. заво́д — ко́нный заво́д;

ко́нная се́ялка — ко́нная се́ялка;

к. а́трад — ко́нный отря́д;

ко́нная эстафе́та — ко́нная эстафе́та;

2. в знач. сущ. ко́нный;

◊ пе́шы ко́ннаму не тава́рыш — погов. пе́ший ко́нному не това́рищ

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разве́дка ж., в разн. знач. разве́дка;

пайсці́ ў ~ку — пойти́ в разве́дку;

ко́нная р. — ко́нная разве́дка;

о́рганы ~кі — о́рганы разве́дки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́мчацца, ‑мчуся, ‑мчышся, ‑мчыцца; зак.

Імкліва выехаць, выбегчы, вылецець. З-за рога ратушы вымчалася конная паліцыя. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mounted [ˈmaʊntɪd] adj.

1. ко́нны;

the mounted police ко́нная палі́цыя

2. паста́ўлены, за мацава́ны (на чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

палі́цыя ж. Polizéi f -;

ко́нная палі́цыя beríttene Polizéi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

riding school

ко́нная шко́ла, шко́ла верхаво́й язды́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ко́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да коней, прызначаны для іх. Конны двор. Конны кірмаш. // Звязаны з развядзеннем пародзістых коней. Конны завод.

2. Які прыводзіцца ў рух коньмі. Конны плуг. Конныя граблі.

3. Які мае адносіны да конніцы, складаецца з коннікаў. Конная армія. Конны ўзвод. Конны атрад.

4. Звязаны з яздой на конях. Конны спорт. Конная разведка. Конная эстафета. // Які едзе на кані. Як толькі людзі ступалі пад арку брамы, дык усе яны, і пешыя і конныя, нават важныя чыноўнікі і акалодачныя, знімалі шапкі і капелюшы. Колас.

5. у знач. наз. ко́нны, ‑ага, м. Коннік. Пешы коннаму не таварыш. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́нны

1. berítten, réitend; Pférde-; Réiter-;

ко́нная ву́праж Pférdegeschirr n -s;

ко́нны заво́д Gestüt n -(e)s, -e;

ко́нная ця́га Pférdezug m -(e)s;

ко́нная а́рмія Réiterarmee f -, -n;

ко́нная разве́дка Réitererkundung f -, -en, Réiteraufklärung f -, -en;

ко́нны пры́вад Pférdeantrieb m -(e)s, -e;

ко́нны тра́нспарт Gespánntransport m -(e)s, -e, Pférdefahrzeuge pl;

ко́нны спорт Réitsport m -(e)s, Pférdesport m -(e)s;

ко́нная ста́туя Réiterstandbild n -(e)s, -er, Réiterstatue f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АВАНПО́СТ (ад аван... + франц. poste пост),

перадавая варта для назірання за праціўнікам. У арміі Рас. імперыі ў 18—19 ст. аванпост — перадавая ахоўная варта (пяхотная або конная), якая выстаўлялася дзеля засцярогі свайго войска, размешчанага на адпачынак або ў абароне, ад раптоўнага нападу праціўніка. Выкарыстоўваецца ў сучасных арміях некаторых дзяржаў.

т. 1, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Pférdefuhrwerk n -(e)s, -e ко́нная падво́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)