Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pebble[ˈpebl]n. галы́ш, га́лька
♦ not the only peb ble on the beach ≅ свет клі́нам не сышо́ўся
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
лагчы́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Рмн. ‑нак; ж.
Памянш.-ласк.да лагчына; маленькая лагчына. Вада клінам уразалася ў лагчынку між двума ўзгоркамі.Маўр.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укліні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
Уставіць што‑н. клінам у сярэдзіну чаго‑н. //перан.Разм. Уставіць у размову. Уклініць сваё слова ў гутарку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клін, ‑а, м.
1. Завостраны ўнізе і расшыраны ўверсе кусок дрэва або металу, якім расколваюць або заціскаюць што‑н. Дубовы Клін. Забіць клін у палена.
2. Вузкая трохвугольная ўстаўка ў сукенцы і іншым адзенні. Уставіць кліны ў спадніцу.
3. У гарматным затворы — частка механізма, які закрывае адтуліну артылерыйскай гарматы перад выстралам. Тырчэла пятка патрона, заціснутага клінам затвора.Шамякін.
4.чаго або які. Пра ўсё, што мае трохвугольную, завостраную з аднаго боку форму. Жураўліны клін. □ Тодар Шалюта сядзеў моўчкі, апусціўшы галаву з касым клінам валасоў на лбе.Дуброўскі.
5.узнач.прысл.клі́нам. Звужаючыся к аднаму боку. А над полем, што клінам упіралася аж у самую раку, у блакіце нябёс, трымцелі і нязмоўчна звінелі жаваранкі.Ляўданскі.
6. Частка зямельных угоддзяў, якая вылучаецца па якой‑н. прымеце. Азімы клін. Правы клін. Пасяўны клін.// Участак зямлі ўвогуле. За лугавінай пачынаўся чорны клін ворыва.Савіцкі.Праплыў, нібы зарава пажару, бярозавы гай, чырвоны клін скошанага поля грэчкі.Хомчанка.
•••
Забіць (загнаць) клінгл. забіць.
Куды ні кінь — усюды клін — за што ні вазьміся, чаго‑н. не хапае, усё не ладзіцца.
Свет клінам (не) сышоўсягл. свет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гэ́бель
(польск. hebel, ад ням. дыялектнага hebel)
сталярны інструмент у выглядзе калодкі з клінам і шырокім лязом для стругання дошак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
maul
[mɔl]1.
n.
цяжкі́ мо́лат
2.
v.t.
1) кале́чыць, біць і цяга́ць; набіва́ць сінякі́
2) кало́ць кало́ду (клі́нам і мо́латам)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
задзе́рці, ‑дзяру, ‑дзярэш, ‑дзярэ; ‑дзяром, ‑дзераце; пр. задзёр, ‑дзерла і ‑дзёрла; зак., каго-што.
Разм. Тое, што і задраць. З лавы падняўся Солтыс грамадскі, Клінам задзёр бараду.Танк.— Гэй, што нос задзёрла? Чаму не вітаешся?М. Ткачоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клін (род. клі́на) м., в разн. знач. клин;
дубо́вы к. — дубо́вый клин;
уста́віць ~ны́ ў рукавы́ — вста́вить кли́нья в рукава́;
к. пад ярыно́ю — клин под яровы́ми;
по́ле клі́нам урэ́залася ў лес — па́шня кли́ном вре́залась в лес;
бара́да клі́нам — борода́ кли́ном;
◊ убі́ць к. — вбить клин;
к. клі́нам выбіва́ць — клин кли́ном вышиба́ть;
свет клі́нам (не) сышо́ўся — свет кли́ном (не) сошёлся;
куды́ ні кінь — усю́ды к. — погов. куда́ ни кинь — всё клин;
яко́е дрэ́ва, такі́ і к., які́ ба́цька, такі́ і сын — посл.я́блоко от я́блони недалеко́ па́дает (отка́тывается)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
урэ́зацца, -э́жуся, -э́жашся, -э́жацца; -э́жся; зак., у што.
1. Уваткнуцца, укліні́цца ў што-н. вузкім, вострым.