Кедр ’хвойнае дрэва’ (ТСБМ). Укр. кедр, рус. кедр, ст.-рус. кедръ, ст.-слав. кедръ. Стараславянскае запазычанне са ст.-грэч. κέδρος ’тс’ (Фасмер, 2, 221).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ла́данный ла́данны, ла́данавы;

ла́данный кедр бот. ла́данны (ла́данавы) кедр.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cedar [ˈsi:də] n. bot. кедр

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ла́данны и ла́данавы в разн. знач. ла́данный;

л. дым — ла́данный дым;

л. кедр — ла́данный кедр

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Zéder f -, -n бат. кедр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zírbe, Zírbel f -, -n кедр еўрапе́йскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

limba

ж. бат. кедр (Pinus cembra)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cedr, ~u

м. бат. кедр (Cedrus Mill.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cedrowina

ж. кедр, кедравае дрэва, кедравая драўніна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кедра́ч, ‑а, м.

Разм.

1. Тое, што і кедр. Непралазнаю цёмнай сцяною Ў цёплых шапках стаяць кедрачы. Хведаровіч.

2. Лес з сібірскага кедра. Іван Сяргеевіч прыпомніў, што ў кедрачы, каля сухастояў, ляжала сухое галлё. Мяжэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)