карысталюбі́вы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і карыслівы. Карысталюбівы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАРЫ́СЦЬ (карыслівы намер),

у крымінальным праве адзін з матываў злачынства, які выяўляецца ў імкненні да нажывы, абагачэння праз учыненне злачынства. Адносіцца да абцяжваючых адказнасць акалічнасцей (напр., у выпадку забойства).

т. 8, с. 117

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wyrachowany

карыслівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

venal [ˈvi:nl] adj. fml прада́жны; падку́плены; кары́слівы;

venal practices кару́пцыя, прада́жнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

коры́стный кары́слівы; (корыстолюбивый) карысталю́бны;

с коры́стной це́лью з кары́слівай мэ́тай.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хці́вы, -ая, -ае.

1. Нястрымны ў імкненні задаволіць якое-н. жаданне, падкі да чаго-н.

Х. на грошы.

Х. на чужое дабро.

2. Які выражае хцівасць.

Х. погляд.

3. Скупы, карыслівы.

Хцівая пагоня за багаццем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

éigennützig a (свое)кары́слівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gewínnsüchtig a кары́слівы, карысталю́бны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éigensüchtig a эгаісты́чны, сябелю́бны, кары́слівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

calculating [ˈkælkjəleɪtɪŋ] adj.

1. лічы́льны, падліко́вы;

a calculating machine лічы́льная машы́на

2. асцяро́жны

3. кары́слівы, карысталюбі́вы, карысталю́бны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)