карчакава́ты, -ая, -ае.

1. 3 вялікай колькасцю карчоў; карчысты (разм.).

Карчакаватая дарога.

2. Пра чалавека, яго постаць: каржакаваты (разм.).

Тоўсты, к. дзядзька сядзеў на ганку.

|| наз. карчакава́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

stocky [ˈstɒki] adj. каржакава́ты, прыса́дзісты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

карана́сты

1. (о дереве) корена́стый;

2. см. каржакава́ты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

square-built [ˌskweəˈbɪlt] adj. карчакава́ты, каржакава́ты; шыракапле́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stárkknöchig a каржакава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stumpy [ˈstʌmpi] adj. каро́ткі і то́ўсты; каржакава́ты, прыса́дзісты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stocky

[ˈstɑ:ki]

adj.

прыса́дзісты, каржакава́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

оса́дистый

1. прыса́дзісты;

2. прост. (коренастый, плотный) каржакава́ты; прыса́дзісты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

◎ Каркажава́ты ’каржакаваты’ (Нар. лекс.). Само тлумачэнне сведчыць аб паходжанні (гл. каржакаваты).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

untersétzt a каржакава́ты, прыса́дзісты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)