трухляк назоўнік | мужчынскі род

Трухлявы кавалак чаго-н. (звычайна дрэва).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

драціна назоўнік | жаночы род | размоўнае

Кавалак дроту.

  • Прабіў нагу на драціну.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

жалезіна назоўнік | жаночы род | размоўнае

Кавалак жалеза; непрыгодная рэч з жалеза.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

напайка назоўнік | жаночы род

  1. гл. напаяць.

  2. Напаяны кавалак металу.

    • Стальная н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

асмалак назоўнік | мужчынскі род

Кавалак абвугленага, абсмаленага дрэва, галавешка.

|| прыметнік: асмалкавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

крэсіва назоўнік | ніякі род

Кавалак сталі для высякання агню з крэменю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

лядзяк назоўнік | мужчынскі род

Невялікі кавалак лёду.

  • Рукі халодныя, як ледзякі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

заплеснелы (запляснелы) прыметнік

Пакрыты плесняй.

  • З. кавалак сыру.

|| назоўнік: заплеснеласць і запляснеласць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

біфштэкс назоўнік | мужчынскі род

Кавалак абсмажанай ялавічыны (з сярэдняй часткі хрыбта тушы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

асушак назоўнік | мужчынскі род

Край булкі свежага хлеба або сухі кавалак хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)