зу́бчык гл. зубец

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зу́б’е, -я, н., зб.

Зубцы (гл. зубец у 1 знач.).

З. бараны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зу́бчык, ‑а, м.

Памянш. да зуб (у 2 знач.), да зубец; невялікі выступ на чым‑н. Зубчыкі ключа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

barb [bɑ:b] n.

1. зубе́ц

2. шпі́лька (перан.)

3. ву́сік (рыбы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

indentation [ˌɪndenˈteɪʃn] n.

1. зубе́ц, вы́раз, шчарбі́на

2. зві́ліна, вы́гін (берагавой лініі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cog [kɒg] n. зубе́ц (кола)

♦

a cog in the machine/wheel «ві́нцік»; драбяза́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Zínke f -, -n зубе́ц, зуб (грабляў, відэльца)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zínne f -, -n во́стры вы́ступ; зу́бец (сцяны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

claw​1 [klɔ:] n.

1. кіпцю́р, кі́пець, пазу́р

2. ла́па з кіпцюра́мі

3. клю́шня

4. tech. кула́к, зубе́ц

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЭНТЫ́КУЛЫ (ад лац. denticulus зубец),

зубчыкі, сухарыкі, у класічнай архітэктуры рад невял. дэкар. выступаў на карнізе ў іанічным карынфскім і адным з варыянтаў рымска-дарычнага ордэраў (гл. Ордэр архітэктурны). Правобраз іх — рады тарцоў бэлек-брусоў, што перакрывалі порцік у арх. збудаваннях Стараж. Грэцыі. На Беларусі Д. выкарыстоўвалі як дэкор у культавай і грамадз. архітэктуры сярэдзіны 18—19 ст. (Петрапаўлаўскі сабор у Гомелі, жылыя дамы ў Мінску, Гродне, палац у в. Сноў Нясвіжскага р-на і інш.). Былі пашыраны ў архітэктуры 1950-х г.

Дэнтыкулы.

т. 6, с. 353

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)