разбо́рна-збо́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбо́рна-збо́рны |
разбо́рна-збо́рная |
разбо́рна-збо́рнае |
разбо́рна-збо́рныя |
| Р. |
разбо́рна-збо́рнага |
разбо́рна-збо́рнай
разбо́рна-збо́рнае |
разбо́рна-збо́рнага |
разбо́рна-збо́рных |
| Д. |
разбо́рна-збо́рнаму |
разбо́рна-збо́рнай |
разбо́рна-збо́рнаму |
разбо́рна-збо́рным |
| В. |
разбо́рна-збо́рны (неадуш.)
разбо́рна-збо́рнага (адуш.) |
разбо́рна-збо́рную |
разбо́рна-збо́рнае |
разбо́рна-збо́рныя (неадуш.)
разбо́рна-збо́рных (адуш.) |
| Т. |
разбо́рна-збо́рным |
разбо́рна-збо́рнай
разбо́рна-збо́рнаю |
разбо́рна-збо́рным |
разбо́рна-збо́рнымі |
| М. |
разбо́рна-збо́рным |
разбо́рна-збо́рнай |
разбо́рна-збо́рным |
разбо́рна-збо́рных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Ажагі́ ’зборная, агульная назва ўсіх прылад, неабходных пры печы (вілкі, качарга, чапяла і інш.)’, ожаг (Бір. дыс.). Гл. вожаг.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
narodowy
нацыянальны;
dochód ~y — нацыянальны даход;
kadra ~a спарт. зборная каманда краіны; нацыянальная зборная
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Áuswahlmannschaft f -, -en спарт. збо́рная кама́нда
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Fúßballauswahl f -, -en збо́рная футбо́льная кама́нда
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Купкоўка 6/205
- » - зборная 5/446; 6/205 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
prefabrykat, ~u
м. зборная канструкцыя; панэль
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
reprezentacja
ж.
1. прадстаўніцтва;
2. спарт. зборная каманда;
reprezentacja kraju — зборная каманда краіны;
3. імпазантнасць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
збо́рня, ‑і, ж.
Разм.
1. Сход, сходка; зборышча. Зборня ўнялася і перайшла да звычайных разважанняў, жартаў, смеху і піскаў. Гартны.
2. Уст. Памяшканне, дзе адбываліся сходы грамады; зборная. На ганку перад зборняю спаткаў Лабановіча валасны стораж дзед Піліп. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ánbauwand f -, -wände збо́рная сце́нка (з мэблі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)