Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
затво́ркаобл. за́саўка, -кі ж., за́шчапка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zaszczepka
ж.зашчапка, зашчэпка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
clothes pin
за́шчапка для бялі́зны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
карабі́нIIм. (зашчапка) Karabínerhaken m -s, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ла́ніца, ланыця ’зашчапка, якая рэгулюе становішча ствала паляўнічай стрэльбы — гарызантальнае ці з надломам’ (Сіг.). Няясна. Магчыма, роднаснае з ланок (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
latch1[lætʃ]n.
1. за́саўка, за́шчапка; запо́р; кля́мка
2. амерыка́нскі замо́к
♦
on the latchBrE на за́саўцы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hasp
[hæsp]1.
n.
за́шчапка, зашчэ́пка, кля́мка f.
2.
v.t.
зашчапля́ць, зашчапі́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
КАРАБІ́Н (франц. carabine ад араб. караб — зброя),
1) укарочаная і аблегчаная вінтоўка. З’явілася ў 15 ст., выкарыстоўвалася асабовым складам кавалерыі і артылерыі. Бываюць гладкаствольныя і наразныя, магазінныя і аўтаматычныя. У Сав. Арміі выкарыстоўваўся К. узору 1938 і 1944, а таксама самазарадны К. сістэмы С.Г.Сіманава ўзору 1945 (з магазінам на 10 патронаў, прыцэльная далёкасць стральбы 1 км, скарастрэльнасць 35—40 стрэлаў за мінуту). К. наз. таксама паляўнічую вінтоўку, з якой палююць на буйнога звера.
2) Кручок (зашчапка) з спружыновай часткай, якая адкрываецца ў сярэдзіну. Выкарыстоўваецца для падвешвання (замацавання) вяровак, такелажных рамянёў, у дарожных сумках, ланцужках, павадках і інш.
Карабіны: 1 — з калясцовым замком (Германія, 1540); 2 — карабін Генры (ЗША, 1892); 3 — самазарадны С.Г.Сіманава (СССР, 1945).
