валакі́ціць, ‑кічу, ‑кіціш, ‑кіціць; незак., што.

Разм. Наўмысна зацягваць вырашэнне якой‑н. справы; валаводзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. зацягваць ​1 — зацягнуць ​1 (у 3, 4,6, 9 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шнурава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; незак.

1. Шнуруючы, зацягваць на сабе што‑н.

2. Зал. да шнураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завола́кивать несов.

1. (закрывать) безл. завалака́ць, завала́кваць, заця́гваць, засціла́ць;

2. (затаскивать) прост. завалака́ць, завала́кваць, заця́гваць; см. заволо́чь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

buy time

заця́гваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зата́скивать​II несов. (куда-л.) заця́гваць; завалака́ць, завала́кваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затя́гивать несов., в разн. знач. заця́гваць; см. затяну́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зата́скивать​I несов., разг.

1. заця́гваць;

2. (одежду) зано́шваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zaciągać

незак.

1. зацягваць;

2. вербаваць;

3. зацягваць; пакрываць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

иста́скивать несов., разг. зно́шваць; заця́гваць; (об обуви — ещё) сто́птваць; трапа́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)