прыпля́міць

‘крыху запляміць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпля́млю прыпля́мім
2-я ас. прыпля́міш прыпля́міце
3-я ас. прыпля́міць прыпля́мяць
Прошлы час
м. прыпля́міў прыпля́мілі
ж. прыпля́міла
н. прыпля́міла
Загадны лад
2-я ас. прыпля́м прыпля́мце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпля́міўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папля́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што.

Разм. Запляміць, пакрыць плямамі ўсё, многае або што‑н. у многіх месцах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

disgrace​2 [dɪsˈgreɪs] v. га́ньбіць;

disgrace one’s name запля́міць сваю́ рэпута́цыю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bekléckern vt запля́міць, запэ́цкаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

splamić

зак. запляміць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaplamić

зак.

1. запэцкаць; запляміць;

2. перан. запляміць; зганьбіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

maculate

1. [ˈmækjəleɪt]

v.t.

запля́міць, папля́міць

2. [ˈmækjələt]

adj.

запля́млены, запэ́цканы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

запля́млены

1. запя́тнанный; испя́тнанный;

2. перен. запя́тнанный, зама́ранный;

1, 2 см. запля́міць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спля́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што.

Разм.

1. Запэцкаць, запляміць. Спляміць абрус.

2. перан. Зганьбаваць, зняславіць. Але нідзе, Нідзе, мой дружа верны, Не спляміў я Наш, гонар баявы. Кірэенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

poplamić

зак. запляміць; запэцкаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)