запалане́нне ср.

1. взя́тие в плен;

2. перен. плене́ние; см. запалані́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запало́нены

1. взя́тый в плен;

2. перен. пленённый;

1, 2 см. запалані́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаланя́ць несов.

1. брать в плен; пленя́ть;

2. перен. пленя́ть; см. запалані́ць 2;

3. разг. заполоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

варажы́ць

1. (адгадваць) wáhrsagen неаддз. vt;

2. (меркаваць) vermúten vt;

3. (вабіць) bezáubern vt; in séinen Bánn zwíngen* [schlágen*]; berücken vt (зачараваць, запаланіць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)