замыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. гл. замкнуць.

2. што. Знаходзіцца ў канцы чаго-н., заключаючы сабой.

З. шэсце.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wégschließen

* vt (прыбра́ць і) замкну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

захлябе́ніць

‘замкнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. захлябе́ню захлябе́нім
2-я ас. захлябе́ніш захлябе́ніце
3-я ас. захлябе́ніць захлябе́няць
Прошлы час
м. захлябе́ніў захлябе́нілі
ж. захлябе́ніла
н. захлябе́ніла
Загадны лад
2-я ас. захлябе́нь захлябе́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час захлябе́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

аклюдава́ць

‘замкнуць (замыкаць), зачыніць (зачыняць) што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аклюду́ю аклюду́ем
2-я ас. аклюду́еш аклюду́еце
3-я ас. аклюду́е аклюду́юць
Прошлы час
м. аклюдава́ў аклюдава́лі
ж. аклюдава́ла
н. аклюдава́ла
Загадны лад
2-я ас. аклюду́й аклюду́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аклюду́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

аклюдава́ць

‘замкнуць (замыкаць), зачыніць (зачыняць) што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аклюду́ю аклюду́ем
2-я ас. аклюду́еш аклюду́еце
3-я ас. аклюду́е аклюду́юць
Прошлы час
м. аклюдава́ў аклюдава́лі
ж. аклюдава́ла
н. аклюдава́ла
Загадны лад
2-я ас. аклюду́й аклюду́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час аклюдава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

lock away

замкну́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пазамыка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Замкнуць, зачыніць на замок, на ключ усё, многае або ўсіх, многіх. Пазамыкаць шуфляды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. замыка́ць — замкнуць.

•••

Кароткае замыканне — утварэнне кантакту ў электрычным ланцугу, якое звычайна выклікае аварыю электрычнай устаноўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

lock in

замкну́ць і не выпушча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lock out

замкну́ць дзьве́ры і не ўпушча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)