Гарманічнае спалучэнне некалькіх музычных гукаў рознай вышыні.
Узяць а. на баяне.
Заключны а. (таксама перан.: заключнае дзеянне).
|| прым.ако́рдавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
closing[ˈkləʊzɪŋ]adj.заклю́чны;
a closing speech заклю́чнае сло́ва, заклю́чная прамо́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
finishing[ˈfɪnɪʃɪŋ]adj. апо́шні;
the finishing touches апо́шні штрых, заклю́чны ако́рд
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
паслясло́ўе, ‑я, н.
Заключэнне, заключны артыкул, які змяшчаецца ў канцы твора. Друкуючы гэтыя нататкі, мне б хацелася зрабіць пасляслоўе.Скрыган.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фіна́льны
(лац. finalis)
канечны, канцавы; заключны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
concluding
[kənˈklu:dɪŋ]
adj.
апо́шні, заклю́чны(канцэ́рт, сло́ва)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
conclusive
[kənˈklu:sɪv]
adj.
заклю́чны; выраша́льны; перакана́ўчы (до́каз)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
finála фіна́льны, канчатко́вы, заклю́чны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
развя́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.
1.гл. развязаць.
2. Збудаванне на аўтамабільных дарогах, якое дазваляе транспарту бесперапынна рухацца ў розных напрамках.
Пабудаваць новую развязку.
3.Заключны эпізод, які завяршае развіццё сюжэта мастацкага твора; вырашэнне канфлікту ў літаратурным творы (спец.).
Нечаканая р. рамана.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДЫЯ́ГНАЗ (ад дыя... + грэч. gnōsis распазнаванне),
медыцынскае заключэнне пра стан арганізма хворага, захворванне (траўму) ці прычыну смерці, выражанае ў тэрмінах, прынятых класіфікацыямі і пералікам хвароб. Д. — заключны эта дыягностыкі. Ён дапамагае выбраць аптымальныя метады лячэння і прафілактыкі. Адрозніваюць 4 віды Д. Клінічны Д. адлюстроўвае асаблівасці захворвання канкрэтнага хворага і назву пэўнай хваробы. Для яго ўстанаўлення вызначаюць прыроду і механізм развіцця хваробы, ускладненні і хваробы, якія развіваюцца адначасова, характар і ступень парушэння функцый сістэм. Бывае папярэдні і заключны. Патолагаанатамічны Д. устанаўлівае ўрач-патолагаанатам пасля смерці хворага на аснове марфал. змен. Эпідэміялагічны Д. — заключэнне аб прычынах і асаблівасцях узнікнення, развіцці, цячэнні і знікненні эпідэміял. ачага. На яго аснове складаецца план супрацьэпідэмічных мерапрыемстваў. Судова-медыцынскі Д. — спец. заключэнне аб сутнасці пашкоджання (хваробы), стане хворага ці прычыне смерці, складзенае на аснове суд.-мед. экспертызы.