КАЛОНТЫ́ТУЛ (ад франц. colonne слупок + лац. titulus надпіс, загаловак),
загаловачныя звесткі (назва твора, часткі, раздзела, параграфа), якія змяшчаюцца звычайна над тэкстам старонкі (кнігі, часопіса, газеты). У энцыклапедычных выданнях і слоўніках, навук. і навуч. л-ры са складанай будовай тэксту К. замяняе змест (пералік падзагалоўкаў, раздзелаў), аблягчае пошук патрэбнага матэрыялу. У часопісах у К. звычайна пазначаюць прозвішча аўтара і назву твора, у газетах — загаловак, дату выпуску і парадкавы нумар газеты.
т. 7, с. 481
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падзагало́вак, ‑лоўка, м.
Дадатковы, другі загаловак пад асноўным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rubric [ˈru:brɪk] n. fml ру́брыка; загало́вак
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
озагла́вить сов. даць загало́вак (чаму); азагало́віць, назва́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
озагла́вливать несов. дава́ць загало́вак (чаму); азагало́ўліваць, называ́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ру́брыка, -і, ДМ -рыцы, мн. -і, -рык, ж.
1. Загаловак раздзела (у газеце, часопісе і пад.).
2. Раздзел, падраздзяленне чаго-н.; графа.
Разнесці лічбы па рубрыках.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АВАНТЫ́ТУЛ (ад аван... + тытул),
першая старонка кнігі, якая папярэднічае тытульнаму лісту. На авантытуле могуць змяшчацца загаловак кнігі, назва выд-ва, яго марка, серыя і інш. звесткі.
т. 1, с. 59
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
heading [ˈhedɪŋ] n.
1. загало́вак
2. ру́брыка, раздзе́л
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
азагало́віць, ‑лоўлю, ‑ловіш, ‑ловіць; зак., што.
Даць назву, загаловак чаму‑н. Азагаловіць твор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)