заваро́жаны прям., перен. заворожённый, заколдо́ванный, околдо́ванный; очаро́ванный; см. заваражы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zaczarować

зак. зачараваць; заваражыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заваро́жаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад заваражыць.

2. у знач. прым. Зачараваны. Іван Мацвеевіч у захапленні. Ён заварожаны, загіпнатызаваны. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наворожи́ть сов.

1. наваражы́ць;

2. заваражы́ць, зачарава́ць (каго, што).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заваро́жваць несов., прям., перен. завора́живать, заколдо́вывать, околдо́вывать; очаро́вывать; см. заваражы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zafascynować

зак. захапіць; зачараваць; заваражыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verzubern vt зачарава́ць, заваражы́ць (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwünschen vt

1) пракліна́ць, кля́сці

2) заваражы́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fien vt заваражы́ць, загавары́ць; рабі́ць непаража́льным [непрысту́пным];

ggen etw. (A) gefit sein быць застрахава́ным ад чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зачарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Уздзейнічаць чарамі, магічнымі словамі; заваражыць. — А ты не бядуй, уцешыла дзяўчынка Косціка. — У наступны раз я навучу цябе, як зачараваць гарлачык. Даніленка. Ой, трыпутнічак, Трыпутнік!.. Зелле-зеллейка жывое!.. Ты цвіцеш Ды пры дарогах, — Зачаруй майго мілога!.. Трус. // перан. Падпарадкаваць свайму ўплыву; паланіць, прывабіць. [Міцьку] зачаравала суровасць ракі, яе патаемная сіла, якой ён раней зусім і не заўважаў. Лупсякоў. Тонкая, чарнявая, з касою — Пра такіх Кабзар пісаў не раз — Светлаю дзявочаю красою Ты тады зачаравала нас. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)