насме́х, прысл.

Разм. Для смеху, жартам, насміхаючыся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

in play

жа́ртам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schérzweise adv жа́ртам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spáßeshalber adv жа́ртам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

horseback​2 [ˈhɔ:sbæk] adj., adv. AmE, infml імправізава́ны; жа́ртам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jest​1 [dʒest] n. fml жарт

♦

in jest жа́ртам, жарто́ўна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шутя́ нареч. жарту́ючы, жа́ртам;

◊

не шутя́ не жарту́ючы, не на жа́рты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

for sport, in sport

жа́ртам, для заба́вы; дзе́ля сьме́ху

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мацыроўка ’цура (з вады, хлеба і солі)’ (ашм., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, жартам з лац. mācerātio ’вымочванне, размякчэнне’ (?)

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ДРАЖНІ́ЛКІ,

кароткія, найчасцей аднастрофныя вершаваныя творы сатыр. характару; жанр дзіцячага фальклору. У іх жартам высмейваецца «супраціўнік», яго імя, знешні выгляд, рысы характару (часам скіраваны на птушак і звяроў). Маюць генет. сувязь з даўняй традыцыяй мянушак, уласцівым фальклору нар. гумарам. Д. выразна функцыянальныя, што вызначае іх сэнс і форму. Характэрныя іх кампаненты — рэчытатыўнае скандаванне, выразны рытм, яркая рыфма, шматразовае паўтарэнне. Д. ўласцівы перавелічэнні, літота, насычанасць параўнаннямі, ужыванне дадаткаў-азначэнняў.

Публ.:

Дзіцячы фальклор. Мн., 1972.

Літ.:

Барташэвіч Г.А. Вершаваныя жанры беларускага дзіцячага фальклору. Мн., 1976. С. 111—122.

т. 6, с. 193

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)