ды-

(гр. di-, ад dis = двойчы)

першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «падвойны», «двойчы».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ды злучнік, часціца. Відавочная, фанетычная па паходжанню варыяцыя злучніка і часціцы да (гл.); параўн. Трубачоў, Эт. сл., 4, 180. Сюды адносяцца і камбінацыі тыпу дый (< ды + i), дык (< ды + к).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ды-джэ́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды-джэ́й ды-джэ́і
Р. ды-джэ́я ды-джэ́яў
Д. ды-джэ́ю ды-джэ́ям
В. ды-джэ́я ды-джэ́яў
Т. ды-джэ́ем ды-джэ́ямі
М. ды-джэ́ю ды-джэ́ях

Крыніцы: nazounik2008.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рыа-ды-Жане́йра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Рыа-ды-Жане́йра
Р. Рыа-ды-Жане́йра
Д. Рыа-ды-Жане́йра
В. Рыа-ды-Жане́йра
Т. Рыа-ды-Жане́йра
М. Рыа-ды-Жане́йра

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Даната ды Нікало ды Бета Бардзі, гл. Данатэла

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Тамаза ды Джавані ды Сімоне Гвідзі, гл. Мазачыо

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Алівейра А. ды 2/386

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Алівейра К. ды 8/116

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Алівейра М. ды 8/116

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Арнольфа ды Камбіо 5/177

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)