МІНІМА́ ЛЬНАЯ ПАВЕ́ РХНЯ ,
паверхня, сярэдняя крывізна якой ва ўсіх пунктах роўная нулю. Выяўляецца пры рашэнні варыяцыйнай задачы знаходжання такой прасторавай паверхні, якая мае найменшую (мінімальную, адсюль назва) плошчу сярод блізкіх паверхняў з той жа зададзенай мяжой. Тэорыя М.п. цесна звязана з тэорыяй аналітычных функцый і варыяцыйным злічэннем , развівалася ў працах Ж.Л.Лагранжа , Г.Монжа і інш. Эксперыментальны спосаб адшукання М.п. з дапамогай мыльнай плёнкі, нацягнутай на драцяны каркас, прапанаваў бельгійскі фізік Ж.Плато. Прыклады М.п.: плоскасць , вінтавая паверхня , катэноід .
т. 10, с. 386
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трос
(гал. tros)
пяньковы або драцяны канат , таўсцейшы за 25 мм (напр. буксірны т.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шплінт
(ням. Splint)
сагнуты папалам драцяны стрыжань, які выкарыстоўваецца ў машынабудаванні для замацавання дробных дэталей і папярэджвання самаадкручвання гаек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кош м. Körbchen n -s, -;
кош пад папе́ ры [на сме́ цце ] Papí erkorb m -(e)s, -körbe;
драцяны́ кош Gí tterkorb m , Drá htkorb m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спі́ ца , -ы, мн. -ы, спіц, ж.
1. Адзін з драўляных або металічных стрыжняў, які злучае калодку кола з вобадам.
У коле не хапае многа спіц.
2. Драўляны або металічны стрыжань рознага прызначэння.
3. Плоскае выгнутае шыла для пляцення лапцей.
4. Тонкі драцяны стрыжань для вязання.
◊
Апошняя спіца ў калясніцы (разм. ) —
1) чалавек, які адыгрывае нязначную ролю ў жыцці, грамадстве, у якой-н. справе;
2) тое, што не мае вялікага значэння.
|| прым. спі́ цавы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
drutowy
drutow|y
1. драцяны ;
2. правадны;
3. вязальны;
roboty ~e — вязанне (пляценне) на прутках
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wire
[waɪr]
1.
n.
1) дрот -у m.
2) драця́ ная се́ тка
3) про́ вад -у m.
4) тэлегра́ ф -у m. , тэлегра́ ма f.
He sent a message by wire — Ён пасла́ ў тэлегра́ му
2.
adj.
драцяны́
wire netting — драцяна́ я се́ тка
3.
v.t.
1) рабі́ ць право́ дку
to wire a house for electricity — праве́ сьці эле́ ктрыку ў дом
2) зьвя́ зваць дро́ там
He wired the two pieces together — Ён зьвяза́ ў два кава́ лкі дро́ там
3) абгаро́ джваць дро́ там
4) informal пасыла́ ць тэлегра́ му
•
- get one’s wires crossed
- pull wires
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)