абагу́ліць, абагу́льваць

1. (перадаваць грамадству) vergeséllschaften vt;

2. (аб’яднаць) verallgeméinern vt; zusámmen fassen vt;

абагу́ліць до́свед die Erfáhrungen verallgeméinern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узбагаці́ць, узбагача́ць

1. beréichern vt; reich máchen (зрабіць багатым);

узбагаці́ць свой до́свед séine Erfáhrung beréicnera (чым-н. mit D);

2. горн., тэх. áufbereiten vt, ánreichern vt;

узбагаці́ць руду́ das Erz áufbereiten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

во́пыт м.

1. (досвед) Erfáhrung f -, -en;

жыццёвы во́пыт Lébenserfahrung f, Lébensweisheit f -;

перадавы́ во́пыт die bésten Erfáhrungen;

во́пыт у спра́вах Geschäftserfahrung f;

на сваі́м во́пыце aus éigener Erfáhrung;

заснава́ны на во́пыце erfáhrungsmäßig;

абме́н во́пытам Erfáhrungsaustausch m -es;

перакана́цца на сваі́м во́пыце sich durch éigene Erfáhrung überzéugen;

вы́карыстаць чый-н во́пыт sich j-s Erfáhrungen zunútze [zu Nútze] máchen; гл. тс. досвед;

2. Versúch m -(e)s, -e, Experimént n -(e)s, -e;

3. філас. Empiríe f -, Erfáhrung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

займе́ць

1. (набыць) erwérben* vt; káufen vt;

займе́ць сябро́ў Fréunde gewínnen*;

займе́ць до́свед Erfáhrungen sámmeln;

займе́ць ро́вар sich (D) ein Fáhrrad ánschaffen;

2. (завесці, прыдбаць) éinführen vt, éinrichten vt;

займе́ць сям’ю́ éine Famíli¦e gründen;

займе́ць но́выя пара́дкі éine neue Órdnung éinführen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wyrobić się

wyrobi|ć się

зак.

1. выпрацавацца; сфарміравацца; скласціся;

2. (na kogo) зрабіцца, стаць (кім); набыць досвед;

~ł się na tęgiego robotnika — ён стаў добрым работнікам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

doświadczenie

doświadczeni|e

н.

1. вопыт, досвед; практыка;

z ~a — з вопыту, з практыкі;

2. эксперымент, выпрабаванне; дослед;

robić ~a — праводзіць эксперыменты (доследы);

~a na zwierzętach — вопыты на жывёлах

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

о́пыт м.

1. (совокупность практически усвоенных знаний, навыков) во́пыт, -ту м.;

педагоги́ческий о́пыт педагагі́чны во́пыт;

революцио́нный о́пыт рэвалюцы́йны во́пыт;

2. (исследовательский) до́след, -ду м.;

3. (житейский) во́пыт, -ту м., до́свед, -ду м., пра́ктыка, -кі ж.;

знать по со́бственному о́пыту ве́даць па ўла́сным во́пыце (з ула́снай пра́ктыкі);

4. (пробное осуществление чего-л.) спро́ба, -бы ж.;

литерату́рные о́пыты літарату́рныя спро́бы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скарыста́ць, скарысто́ўваць (áus)nútzen vt, ausnützen vt, (be)nützen vt; Nútzen zíehen* (з чаго-н. aus D), sich (D) etw. zunútze [zu Nútze] máchen (атрымаць выгаду); áuswerten vt, verwérten vt (рэалізаваць);

до́бра скарыста́ць свой час séine Zeit gut (áus)nútzen;

скарыста́ць усе сро́дкі alle Míttel ánwenden* [éinsetzen];

скарыста́ць вы́падак éine Gelégenheit (áus)nútzen [ergréifen*, nützen, wáhrnehmen* аддз.];

скарыста́ць до́свед Érfahrungen áuswerten;

скарыста́ць абсталява́нне Áusrüstung auslasten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́карыстаць, выкарысто́ўваць áusnützen vt, (áus)nútzen vt; verwénden vt, ánwenden vt, gebráuchen vt; benútzen vt, nützen vt (скарыстаць); Nútzen zíehen* (што-н., aus D), sich (D) etw. zunútze máchen (што-н у сваіх мэтах); áuswerten vt, verwérten vt (рэалізаваць);

вы́карыстаць до́бра свой час séine Zeit gut (áus)nútzen;

вы́карыстаць усе́ сро́дкі álle Míttel ánwenden* [éinsetzen];

вы́карыстаць вы́падак éine Gelégenheit (áus)nützen [ergréifen*];

вы́карыстаць до́свед Erfáhrungen áuswerten;

вы́карыстаць абсталява́нне die Áusrüstung benútzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)