дзіця́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзіця́ |
дзе́ці |
| Р. |
дзіця́ці |
дзяце́й |
| Д. |
дзіця́ці |
дзе́цям |
| В. |
дзіця́ |
дзяце́й |
| Т. |
дзі́цем дзіцё́м |
дзе́цьмі дзяцьмі́ |
| М. |
дзіця́ці |
дзе́цях |
Іншыя варыянты:
дзіцё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дацямна́, прысл.
Да таго часу, калі сцямнее.
Дзеці гулялі д.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзетвара́, -ы́, ж., зб. (разм.).
Малыя дзеці.
Двор поўніўся галасамі дзетвары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ра́кам, прысл. (разм.).
Стаўшы на карачкі.
Дзеці р. поўзалі па падлозе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наўздаго́нкі, прысл. (разм.).
Даганяючы, пераганяючы каго-, што-н.
Дзеці бегалі н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
залямантава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; зак.
Пачаць лямантаваць.
Дзеці залямантавалі пад акном.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
звонкагало́сы, -ая, -ае.
Са звонкім голасам.
Звонкагалосыя дзеці.
|| наз. звонкагало́сасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзятва́², -ы́, ж., зб. (разм.).
Дзеці (у 1 знач.).
Чуўся смех дзятвы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дра́ла, у знач. вык. (разм.).
Уцякаць, кідацца наўцёкі.
Дзеці ўрассыпную ды д.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
весялі́цца, -лю́ся, вясе́лішся, вясе́ліцца; незак.
Весела праводзіць час.
Дзеці весяляцца ў садзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)