догово́рный дагаво́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ря́дный уст. дагаво́рны;

ря́дная гра́мота дагаво́рная гра́мата.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хоздоговорно́й (хозя́йственно-договорно́й) гаспада́рча-дамо́ўны, гаспада́рча-дагаво́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Vertrágspartei f -, -en юрыд. дагаво́рны бок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vertrágspartner m -s, - юрыд. дагаво́рны бок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kontráktlich, kontráktmäßig

1. a дагаво́рны

2. adv паво́дле дагаво́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verstrágsgemäß, verstrágsmäßig

1. a дагаво́рны, адпаве́дны дагаво́ру

2. adv паво́дле дагаво́ру

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vertráglich

1. a дагаво́рны, дамо́ўны, кантра́ктны

2. adv зго́дна з дагаво́рам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fracht, ~u

м. гандл., мар. фрахт;

fracht ryczałtowy — дагаворны фрахт;

fracht tranzytowy — транзітны фрахт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

догова́ривающийся

1. прич. які́ (што) дагаво́рваецца, які́ (што) дагава́рваецца, які́ (што) дамаўля́ецца;

2. прил. дагаво́рны;

догова́ривающиеся сто́роны дипл. дагаво́рныя бакі́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)