well-wisher [ˈwelˌwɪʃə] n. добразычлі́вец, добразычлі́ўца; дабрадзе́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дабрачы́нец, ‑нца, м.

Тое, што і дабрадзей (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабрадзе́йка, ‑і, ДМ ‑дзейцы; Р мн. ‑дзеек; ж.

Жан. да дабрадзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Wóhltäter m -s, - дабрадзе́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

благотвори́тель уст. дабрачы́нец, -нца м.; (благодетель) дабрадзе́й, -дзе́я м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dobrodziej

м. дабрадзей; спонсар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

łaskawca

м. уст. дабрадзей

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дабра... (гл. добра...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «добра...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: дабравольны, дабрадзей, дабрадушнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

chlebodawca

м.

1. работадаўца;

2. дабрадзей

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

benefactor

[ˈbenɪfæktər]

n.

дабрадзе́й -я m., дабрачы́нец -ца m., патро́н -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)