чу́ні, -яў, адз. чунь, -я, м.

Гумавы ці скураны абутак у выглядзе галёшаў, якія надзяваюцца пры рабоце ў шахтах, рудніках і пад.; бахілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

gumowy

гумавы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гумо́вы гл. гумавы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

waterbed [ˈwɔ:təbed] n. гу́мавы матра́ц, напо́ўнены вадо́ю (для хворых)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэлі́н, ‑у, м.

Гумавы ліставы або рулонны двухслаёвы матэрыял для пакрыцця падлогі; заменнік лінолеуму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галёш і гало́ш, -а, мн. -ы, -аў, м.

Нізкі гумавы абутак, які адзяваецца на іншы абутак для засцярогі яго ад вады, гразі.

|| прым. галёшны, -ая, -ае і гало́шны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

РЭЛІ́Н,

двухслаёвы рулонны матэрыял для засцілання падлогі ў памяшканнях з павышанай вільготнасцю; гумавы лінолеум. Верхні слой вырабляюць з каляровай гумы, ніжні — з сумесі здробненай утыльнай гумы і бітуму.

т. 14, с. 8

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мя́чык, ‑а, м.

Памянш. да мяч; тое, што і мяч. У Віці ў руках — маленькі гумавы мячык. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rubber​2 [ˈrʌbə] adj. рызі́навы, гу́мавы;

rubber gloves рызі́навыя пальча́ткі;

a rubber bullet рызі́навая ку́ля

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мы́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца мыццём чаго‑н. Загнаўшы машыну на цэментавы пятачок, Міхась пазіраў, як мыйшчык паварочваў гумавы шланг. Б. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)