нявы́хаванасць, ‑і, ж.

Уласцівасць нявыхаванага; грубасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зма́хваць², -аю, -аеш, -ае; незак., на каго-што (разм.).

Быць падобным на каго-, што-н.

Вашы жарты змахваюць на звычайную грубасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азія́тчына, ‑ы, ж.

Уст. пагард. Грубасць, некультурнасць, адсталасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сві́нства, -а, н. (разм.).

1. Нізкі ўчынак, грубасць, непрыстойнасць.

Гэта с. з яго боку — не сказаць праўду.

2. Пра што-н. неахайнае, бруднае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ІДЫЯТЫ́Я (ад грэч. idiōteia невуцтва, грубасць),

форма разумовай недаразвітасці; характарызуецца практычнай адсутнасцю псіхічных рэакцый і мовы. немагчымасцю засваення прасцейшых навыкаў. Гл. ў арт. Алігафрэнія.

т. 7, с. 166

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

brutality [bru:ˈtæləti] n. гру́басць, жо́рсткасць; брута́льнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

insolence [ˈɪnsələns] n. дзёрзкасць, наха́бнасць, гру́басць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vulgarity [vʌlˈgærəti] n. вульга́рнасць, гру́басць, нявы́хаванасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сгруби́ть сов., прост. сказа́ць гру́басць, нагрубія́ніць, нагрубі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

impertinence [ɪmˈpɜ:tɪnəns] n. дзёрзкасць; наха́бнасць, наха́бства, гру́басць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)