Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Hóchländerm -s, - го́рац, жыха́р гор
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Highlander
[ˈhaɪləndər]
n.
1) шатля́ндзкі го́рац
2) жаўне́р шатля́ндзкага во́йска
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Gael
[geɪl]
n.
1) шатля́ндзкі го́рац
2) шатля́ндзкі (радзе́й ірля́ндзкі) кельт
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Bérgmannm -(e)s, -leute
1) гарня́к
2) го́рац
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ласхата́ць ’балбатаць’ (горац., КЭС). Да ласкатаць2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
mountaineer
[,maʊntənˈɪr]
n.
1) го́рац -ца m.
2) альпіні́ст -а m., альпіні́стка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГВАТЭМА́ЛА (Guatemala),
горад, сталіца Гватэмалы. 1150,5 тыс.ж., з прыгарадамі больш за 1,5 млн.ж. (1994). Буйны трансп. вузел на Панамерыканскай шашы. Міжнар. аэрапорт Ла-Аўрора. Прам-сць: харч., тэкст., гумавая, мэблевая, гарбарна-абутковая, цэм., 5 ун-таў, у т. л. Сан-Карлас (1680). Нац. кансерваторыя. Акадэмія мовы. Акадэмія мед., фіз. і прыродазнаўчых навук. Музеі. Кафедральны сабор (1782—1815); цэрквы Санта-Дамінга і Сан-Францыска. На З рэшткі горада індзейцаў майя. Частыя землетрасенні (найб. разбуральныя ў 1917—18 і 1976).
Горацзасн. іспанцамі ў 1524 пад назвай Сант’яга, пазней перайменаваны ў Гватэмалу. З 1776 адм. цэнтр ісп. генерал-капітанства Гватэмала, у 1823—39 сталіца федэрацыі Злучаных правінцый Цэнтр. Амерыкі. З 1839 сталіца Гватэмалы.