гарызанта́ль, ‑і,
1. Прамая лінія, паралельная плоскасці
2. Лінія, якая злучае на карце пункты мясцовасці, размешчаныя на аднолькавай вышыні над узроўнем мора.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарызанта́ль, ‑і,
1. Прамая лінія, паралельная плоскасці
2. Лінія, якая злучае на карце пункты мясцовасці, размешчаныя на аднолькавай вышыні над узроўнем мора.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВОСЬ СВЕ́ТУ,
уяўная прамая лінія, якая праходзіць праз цэнтр нябеснай сферы паралельна восі вярчэння Зямлі (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАРЫ́ЧНЕВЫЯ ГЛЕ́БЫ,
тып глеб, што ўтвараюцца ў горных раёнах пад покрывам сухіх вечназялёных лясоў і хмызнякоў ва ўмовах папераменна-вільготнага субтрапічнага клімату. Маюць карычневую афарбоўку, якая ўнізе паступова святлее.
Характарызуюцца непрамыўным тыпам воднага рэжыму, значным агліненнем (на 30—60
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАХО́ДНЕ-САСНО́ЎСКАЕ РАДО́ВІШЧА НА́ФТЫ,
у Светлагорскім р-не Гомельскай
А.П.Шчураў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ускра́інны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ўскраіны, знаходзіцца на ўскраіне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гіравертыка́ль
(ад гіра- + вертыкаль)
прыбор для вызначэння напрамку сапраўднай вертыкалі або плоскасці
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЗАРА́НСКАЕ РАДО́ВІШЧА ГЛІН,
у Буда-Кашалёўскім р-не Гомельскай
А.П.Шчураў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
румб
(
1) дзяленне на крузе компаса, якое адпавядае 1/32 частцы
2) вугал паміж дадзеным напрамкам і геаграфічным мерыдыянам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
балі́стыка, ‑і,
1. Раздзел тэарэтычнай механікі, які вывучае законы руху цяжкага цела, кінутага пад некаторым вуглом у адносінах да
2. Навука, якая вывучае законы руху снарадаў унутры гарматы і пасля вылету з яе.
[Ад грэч. bállō — кідаю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
небасхі́л, ‑у,
Частка неба над лініяй
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)