ensure [ɪnˈʃʊə] v. BrE забяспе́чваць, гарантава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гарантава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад гарантаваць.

2. у знач. прым. Забяспечаны, надзейны. Гарантаваная аплата працы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zagwarantować

зак. гарантаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

garantíeren vt гарантава́ць, руча́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Рэ́нчыць ’шанцаваць’ (Сцяшк. Сл.). Спаланізаваная форма ручы́ць (гл. ручыцца), польскае ręczyć мае зусім іншае значэнне — ’гарантаваць, ручацца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЛО́ЦЫЯ (ад галанд. loodsen весці карабель),

1) раздзел навукі пра караблеваджэнне, які вывучае водныя і паветр. шляхі, каб гарантаваць бяспеку руху водных і паветр. караблёў (аэралоцыя).

2) Навігацыйны дапаможнік, які апісвае фізіка-геагр. асаблівасці пэўнага воднага аб’екта ці яго часткі або паветр. трасы, з характарыстыкай стаянак, партоў, агараджальных знакаў небяспекі і да т.п. У Л. паведамляюцца таксама законы і правілы, што вызначаюць рэжым плавання (паветраплавання) у пэўным раёне.

т. 9, с. 352

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

gwarantować

незак. гарантаваць, даваць гарантыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

safeguard​2 [ˈseɪfgɑ:d] v. fml гарантава́ць ( што-н.); ахо́ўваць;

safeguard the traditions jealously руплі́ва захо́ўваць трады́цыi

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Gewährleistung f -, -en зару́ка, гара́нтыя;

~ gében* гарантава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

poręczyć

зак.

1. паручыцца;

2. гарантаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)