Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
townsman
[ˈtaʊnzmən]
n., pl. -men
гараджа́нін -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БЮ́РГЕРСКІЯ ШКО́ЛЫ (ад ням. Bürger гараджанін),
павышаныя пач. вучылішчы ў гарадах Германіі ў 17—18 ст. У іх дзеці рамеснікаў, гандляроў і інш. набывалі павышаную пач. адукацыю і рэальныя веды (ням. мова, матэматыка, пачаткі геаграфіі і прыродазнаўства, некаторыя прыкладныя веды). Стварэнне бюргерскіх школ давала магчымасць дваранству захаваць сярэднія школы (гімназіі) толькі для свайго саслоўя. У 19 ст. бюргерскія школы пераўтвораны ў вышэйшыя пач. з 4-гадовым курсам навучання або 6-гадовыя рэальныя вучылішчы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
miastowy
разм.
1. гарадскі;
2.м.гараджанін
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
астагені́я
(ад гр. astos = гараджанін + -генія)
біял. развіццё калоніі 5 шляхам пачкавання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бю́ргер
(ням. Bürger)
1) гараджанін у сярэдневяковай Еўропе;
2) перан. абывацель, мешчанін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
citizen[ˈsɪtɪzn]n.
1. грамадзя́нін; грамадзя́нка;
a citizen of the world касмапалі́т
2.гараджа́нін; гараджа́нка; жыха́р го́рада
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
citizen
[ˈsɪtəzən]
n.
1) грамадзя́нін -а m., грамадзя́нка f.
2) гараджа́нін -а m.; мяшча́нін -а m., мяшча́нка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
burgher
[ˈbɜ:rgər]
n.
1) гараджанін -ніна m., pl. -не, гараджа́нка f.
2) грамадзяні́н -ні́на m., pl. -не, грамадзя́нка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мешчані́н, мяшча́нка, мяшча́не ’карэнны жыхар мястэчка, местачковец’, ’прадстаўнік мяшчанскага саслоўя’ (ТСБМ, Яруш., Бяльк., Янк. 2, Сцяц.), смал. ’анучнік’, ст.-бел.мещанинъ, мещанка, предмещанинъ (XV ст.). Са ст.-польск.mieszczanin, mieszczanek ’гараджанін’ (Булыка, Лекс. запазыч., 202; Кохман, 86). Значэнне ’абывацель’ бел. лексема атрымала ў савецкі перыяд з рус.мещанин ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 151), якое прыйшло ў рус. мову ў XVIII ст. (Фасмер, 2, 616) з бел. (Козыраў, Бел.-рус. ізал., 59). На Палессі ў значэнні ’абывацель’ ужываецца мешчанчу́к (ТС; драг., КЭС).