гало́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гало́ўны гало́ўная гало́ўнае гало́ўныя
Р. гало́ўнага гало́ўнай
гало́ўнае		 гало́ўнага гало́ўных
Д. гало́ўнаму гало́ўнай гало́ўнаму гало́ўным
В. гало́ўны (неадуш.)
гало́ўнага (адуш.)		 гало́ўную гало́ўнае гало́ўныя (неадуш.)
гало́ўных (адуш.)
Т. гало́ўным гало́ўнай
гало́ўнаю		 гало́ўным гало́ўнымі
М. гало́ўным гало́ўнай гало́ўным гало́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фунда́мент

‘галоўнае, істотнае’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фунда́мент
Р. фунда́менту
Д. фунда́менту
В. фунда́мент
Т. фунда́ментам
М. фунда́менце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гла́вное вводн. сл. гало́ўнае, асно́ўнае.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фла́гман

‘вядучы карабель ці самалёт; пра што-н. буйное, галоўнае сярод падобных’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фла́гман фла́гманы
Р. фла́гмана фла́гманаў
Д. фла́гману фла́гманам
В. фла́гман фла́гманы
Т. фла́гманам фла́гманамі
М. фла́гмане фла́гманах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

казначэ́йства, -а, н.

Дзяржаўны фінансавы орган, які ведае захаваннем і выкарыстаннем дзяржаўных грашовых сродкаў.

Галоўнае дзяржаўнае к.

|| прым. казначэ́йскі, -ая, -ае.

К. чыноўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

станавы́¹, -а́я, -о́е.

У выразе: станавы хрыбет чаго (кніжн.) — аснова чаго-н., нешта галоўнае, цэнтральнае ў якім-н. пытанні (першапачаткова — тое, што і пазваночнік).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

штаб-кватэ́ра, -ы, мн. -ы, -тэ́р, ж.

1. Месца размяшчэння вайсковага штаба.

2. перан. Галоўнае месца збораў, сходаў якой-н. арганізацыі.

Штаб-кватэра ААН.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ствол,

галоўнае адраўнелае сцябло дрэва.

т. 15, с. 184

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

меса,

галоўнае богаслужэнне ў каталіцкай царкве.

т. 10, с. 298

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

су́тнасць, -і, ж.

Унутраны змест прадмета, аснова, самае галоўнае, істотнае ў чым-н.

С. справы.

Дакапацца да сутнасці.

Па сутнасці (пабочн.: на самай справе, у сапраўднасці).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)