asp [æsp] n. zool. ядаві́тая змяя́; гадзю́ка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гадю́ка прям., перен. гадзю́ка, -кі ж.; га́дзіна, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкало́дны, ‑ая, ‑ае.

У выразе: змяя (гадзюка) падкалодная гл. змяя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гад, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

1. звычайна мн. Жывёла сямейства паўзуноў (змяя, гадзюка і пад.).

2. перан. Агідны чалавек, гадзіна (у 2 знач.; пагард.).

Фашысцкія гады.

|| прым. га́дскі, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Gíftotter f -, -n гадзю́ка, га́дзіна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kréuzotter f -, -en заал. гадзю́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шыпе́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пі́м, -піце́, -пя́ць; -пі́; незак.

1. Утвараць глухія гукі, якія нагадваюць доўгі гук «ш».

Гадзюка шыпіць.

Шыпеў газавы струмень.

2. перан. Гаварыць здушаным ад злосці голасам (разм.).

3. перан. Вымаўляць доўгі гук «ш», патрабуючы цішыні.

|| наз. шыпе́нне, -я, н. і шып, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ótter II f -, -n заал. гадзю́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Viper ['vi:-] f -, -n заал. (ядаві́тая) гадзю́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

adder

I [ˈædər]

n.

гад -а m., га́дзіна, гадзю́ка f.

II [ˈædər]

n.

машы́на да склада́ньня, лічы́льная машы́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)