цыклані́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да цыклону. Цыкланічны віхар. Цыкланічныя з’явы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віхо́р​I м. гл. віхар

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ротар (матэм.), гл. Віхар вектарнага поля

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

wicher, ~u

м. віхор, віхар, віхура

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Віху́ра (паэт.) ’віхар, завея, буран’ (БРС, Яруш., КТС). Польск. wichura ’тс’. Гл. віхар. У бел., калі меркаваць па месцы націску і па кніжным характары слова, відаць, запазычанне з польск.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

віхо́р I (род. ві́хру) м., см. ві́хар 1

віхо́р II, -хра́ (о волосах) вихо́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Dréhwind m -(e)s, -e віхо́р, ві́хар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kréiselwind m -(e)s, -e віхо́р, ві́хар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

twirl​1 [twɜ:l] n.

1. ві́хар;

a twirl of dust віху́ра пы́лу;

do a twirl вярце́цца, кружы́цца

2. віхо́р; ку́дзер, завіто́к, завіту́шка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вихрь м., прям., перен. віхо́р, род. ві́хру м., ві́хар, род. ві́хру м.; віху́ра, -ры ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)