Вярта́цца ’варочацца, прыходзіць назад’ і вяртаць ’тс’; ’аддаваць назад’; ’кідаць, перакульваць, варочаць’ (БРС, КТС, Яруш., Бяс.). Укр. вертати ’варочаць, вяртацца, паварочваць, скідаць, звальваць’, рус. вертать: смал., наўг. ’аддаваць назад узятае, захопленае’, пенз. ’вяртаць каго-небудзь назад’, смал., наўг., паўд. вертаться ’вяртацца, варочацца назад’, польск. wracać się ’вяртацца’, wracać ’вяртацца; вяртаць’, н.-луж. wrośiś ’паварочваць’; ’скручваць, вярцець’; ’абарачацца’; в.-луж. wróćeć ’вяртаць, браць назад’, wróćeć so ’вяртацца’; ’адбівацца, адскокваць’, чэш. vraceti (se) ’мяняць кірунак, пасылаць назад’; ’вяртаць назад’; ’аддаць (нейкую рэч)’, славац. vracať ’мяняць у адваротны бок кірунак руху каго-небудзь’; ’прыводзіць да пачатковага стану’; ’аддаваць, вяртаць’, славен. vráčati ’вяртаць, варочаць’; ’аддаваць доўг’, vráčati se ’вяртацца’, серб.-харв. вр̏тати се ’вяртацца’, вра̏ћати ’вяртаць, аддаваць’; ’варочацца назад’, вра̏ћати се ’вяртацца’, балг. връщам ’аддаваць назад, вяртаць’; ’вяртацца’. Прасл. vьrtěti, vortiti. Прасл. vьrtati — фактатыў на ‑ati ад vьrtěti, vьrtjǫ (Скок, 3, 631). Да вярце́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

варача́ць

‘вяртаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. варача́ю варача́ем
2-я ас. варача́еш варача́еце
3-я ас. варача́е варача́юць
Прошлы час
м. варача́ў варача́лі
ж. варача́ла
н. варача́ла
Загадны лад
2-я ас. варача́й варача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час варача́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абярта́ць

‘абгортваць што-небудзь; вяртаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абярта́ю абярта́ем
2-я ас. абярта́еш абярта́еце
3-я ас. абярта́е абярта́юць
Прошлы час
м. абярта́ў абярта́лі
ж. абярта́ла
н. абярта́ла
Загадны лад
2-я ас. абярта́й абярта́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абярта́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жы́ліць

‘прысвойваць што-небудзь, не вяртаць чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. жы́лю жы́лім
2-я ас. жы́ліш жы́ліце
3-я ас. жы́ліць жы́ляць
Прошлы час
м. жы́ліў жы́лілі
ж. жы́ліла
н. жы́ліла
Загадны лад
2-я ас. жы́ль жы́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час жы́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рамбурсава́ць

‘вярнуць (вяртаць) пазыкі; плаціць па вэксалях’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рамбурсу́ю рамбурсу́ем
2-я ас. рамбурсу́еш рамбурсу́еце
3-я ас. рамбурсу́е рамбурсу́юць
Прошлы час
м. рамбурсава́ў рамбурсава́лі
ж. рамбурсава́ла
н. рамбурсава́ла
Загадны лад
2-я ас. рамбурсу́й рамбурсу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рамбурсу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рамбурсава́ць

‘вярнуць (вяртаць) пазыкі; плаціць па вэксалях’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. рамбурсу́ю рамбурсу́ем
2-я ас. рамбурсу́еш рамбурсу́еце
3-я ас. рамбурсу́е рамбурсу́юць
Прошлы час
м. рамбурсава́ў рамбурсава́лі
ж. рамбурсава́ла
н. рамбурсава́ла
Загадны лад
2-я ас. рамбурсу́й рамбурсу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час рамбурсава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

refund​2 [rɪˈfʌnd] v. (to) вярта́ць гро́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэабілітава́ць

(с.-лац. rehabilitare)

1) аднаўляць у ранейшых правах, вяртаць добрае імя беспадстаўна абвінавачанай асобе;

2) вяртаць добрую рэпутацыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

recycle [ˌri:ˈsaɪkl] v. перапрацо́ўваць; вярта́ць у абаро́т (адходы вытворчасці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вярта́нне ср.

1. возвраще́ние, возвра́т м.; восстановле́ние;

2. возвраще́ние;

1, 2 см. вярта́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)