таблетава́ць
‘выпусціць (выпускаць) што-небудзь у форме таблетак’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
таблету́ю |
таблету́ем |
| 2-я ас. |
таблету́еш |
таблету́еце |
| 3-я ас. |
таблету́е |
таблету́юць |
| Прошлы час |
| м. |
таблетава́ў |
таблетава́лі |
| ж. |
таблетава́ла |
| н. |
таблетава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
таблету́й |
таблету́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
таблету́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
таблетава́ць
‘выпусціць (выпускаць) што-небудзь у форме таблетак’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
таблету́ю |
таблету́ем |
| 2-я ас. |
таблету́еш |
таблету́еце |
| 3-я ас. |
таблету́е |
таблету́юць |
| Прошлы час |
| м. |
таблетава́ў |
таблетава́лі |
| ж. |
таблетава́ла |
| н. |
таблетава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
таблету́й |
таблету́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
таблетава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Кізу́нкі — у выразе кізункі выпусціць ’выпусціць кішкі’ (Нік. Поел.). Да рус. киза ’жывот’. Суфіксацыя на ‑ункі (Сцяцко, Афікс. наз., 69). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вы́пушчаны вы́пущенный; упу́щенный, вы́роненный; опу́щенный; см. вы́пусціць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́пушчаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выпусціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
выпуска́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпускаць — выпусціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
навыпуска́ць сов., разг. (во множестве) вы́пустить; см. вы́пусціць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Вы́пушчак ’выпустак’ (Клім.). Ад выпусціць з суф. ‑jак.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вы́пуск, -у, мн. -і, -аў, м.
1. гл. выпусціць.
2. Група навучэнцаў, якія заканчваюць навучальную ўстанову адначасова.
Мінулагодні в.
3. Частка твора, выдадзеная асобна.
Раман у двух выпусках.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)