correction [kəˈrekʃn] n. выпраўле́нне, папра́ўка; пра́ўка; карэкту́ра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

карэ́кцыя, -і, ж. (спец.).

1. Выпраўленне, частковае змяненне чаго-н.

К. зроку.

2. Унясенне паправак у дзеянне вымяральных прыбораў, рэгулятараў у залежнасці ад змен умоў іх эксплуатацыі.

К. траекторыі палёту самалёта.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рынапла́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Аднаўленне носа або выпраўленне яго формы з дапамогай пластычнай хірургіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карэ́кцыя, ‑і, ж.

Выпраўленне, частковае змяненне чаго‑н. Карэкцыя зроку пры дапамозе акуляраў. Карэкцыя траекторыі палёту касмічнага карабля.

[Лац. correctio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кан’екту́ра, ‑ы, ж.

1. Уст. Меркаванне, здагадка.

2. Выпраўленне або аднаўленне на аснове здагадак сапсаванага, цяжкага для чытання тэксту.

[Ад лац. conjecture — меркаванне, здагадка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Папра́ва ’выпраўленне’ (Нас., Гарэц., Яруш., Др.-Падб.). З польск. poprawa ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэ́туш, ‑ы, ж.

Выпраўленне, падрысоўванне фотаздымка або негатыва і пад. — Я пайду ды аддам мастаку на рэтуш. Здымкаў дадзім як больш, яны паласу ўпрыгожаць, — заспяшаўся Шаевіч. Сабаленка.

[Фр. retouche.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Іспра́ва ’папраўка, выпраўленне’, ’выкананне’ (Нас.). Рус. дыял. испра́ва ’папраўка’ (Даль), перм. ’папраўленне абставін жыцця’ (СРНГ). Узыходзяць да ст.-рус. исправа (XII ст., са значэннем ’выпраўленне, папраўка’ з 1626 г.) ад исправити < ст.-слав. исправити (калька ст.-грэч. κατ‑ορθόω, дзе κατ‑ис‑ὁρθόω‑правлѭ), гл. Шанскі, 2, I, 127.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ríchtigstellung f -, -en выпраўле́нне, удакладне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

reformation [ˌrefəˈmeɪʃn] n.

1. змяне́нне; выпраўле́нне, паляпшэ́нне;

the reformation of education рэфо́рма сістэ́мы адука́цыі

2. the Reformation Рэфарма́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)